Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan Zee, de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beestje, fietstochtjes, en mijn heerlijke gezinnetje met twee mannen, maar vooral over handwerken en het perfecte van het imperfecte, het Wabi Sabi gevoel, geniet mee als je zin hebt! Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid.(helaas krijg ik de tekst niet groter....:( )

vrijdag 9 september 2011

Boerenlandlogje

Wie graan zaait zal brood oogsten. Hoewel ik opgegroeid ben op het platteland en dus eigenlijk ook bekend met alle vormen van oogsten is het toch ieder jaar weer een imposant gezicht om die ongelofelijk grote machines over het land te zien grommen.
Ze worden steeds groter om steeds meer in één keer af te kunnen maaien, en dus ook breder, de bak vooraan is zo breed dat deze met een speciale hef dwars achter de machine moet hangen omdat het anders veel te breed zou zijn voor de smalle landweggetjes.Dat zie je hieronder wel toen hij een klein stukje over het weggetje moest.Dan kun je elkaar niet passeren.
Je moet niet in de windrichting gaan staan want als het goed is geeft het me een stof........een ander soort stof dan wij als quiltsters doorgaans liefst zien.
Je voelt de spanning altijd zinderen in de lucht, want als het graan rijp is luistert het heel nauw om het er af te krijgen, doe je het te vroeg laat het slecht los uit de korrel, en als je iets te laat bent ligt de helft al uit de korrel gevallen op het land, en iedereen wil altijd op hetzelfde moment de combine van het loonbedrijf inhuren, helemaal als er regen voorspeld is.Overal kom je dan de combines tegen op de wegen en op het land en alles wordt uit de kast gehaald, oud, groot, klein, als het maar maait!
En dit is dan het graan wat afgemaaid wordt.
Wat uiteindelijk tot ons dagelijks brood wordt gebakken, gelukkig zijn er dingen die toch nooit echt veranderen in deze veranderlijke wereld.
En hier zijn mijn eigen mannen weer aan het oogsten, "A apple a day keeps the docter away" wat dat betreft kunnen wij hier onze huisarts wel opzeggen, want we eten héél veel appels, manlief komt wel aan drie appels per dag. Dit zijn overigens stoofappeltjes, ik heb het vast al eens verteld, de winterse zondagskost........gestoofde appeltjes met rundvlees wat een paar uur heeft staan pruttelen, en dan is manlief niet degene die het vlees snijd maar het vlees braad, en dat kan hij me goed, Mmmm!!! daar heb ik helemaal niets mee, wel met het eten hoor, ik ben er dol op, en zoonlief nog meer!
Van april tot ergens in september eten we sperciebonen op zondag, met gevulde filetlapjes.....eerst die héérlijke kasboontjes, en dan die van onszelf, en dan in september eten we de rest van de winter dus deze appeltjes op de zondag, ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die gruwelen van zoveel vastigheid en traditie, maar wij gedijen er bijzonder goed bij, hahahaha, erg he ?

23 opmerkingen:

  1. Nee hoor helemaal niet erg.... Héérlijk!! Wij hebben ook zo onze vaste dingen en soms kun je je er op verheugen en dan is het zeker niet slecht. Wil het quilten al weer een beetje lukken?
    Groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oooh, dit doet mij verlangen naar mijn jeugd. Toen wij inderdaad gingen hooien en oogsten. En dan wecken zodat we de hele winter van eigen land konden eten. Prachtige beelden Jeanet!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben ook van een dorp, alhoewel het tegenwoordig meer een stad is met zijn 75.000 inwoners.
    Heb zitten genieten van jou logje en zat te mijmeren over vroeger, toen alles nog wat langzamer ging.

    Groetjes
    Ines

    BeantwoordenVerwijderen
  4. heerlijk die tradities, en vastigheden. Ik probeer me daar ook aan te houden. Soms is het een beetje hectische , en dan geven die vastigheden ook een beetje rust vindt ik.
    Hoop dat het weer een beetje gaat met je knie.

    Fijne dag, groetjes Martine

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Juist leuk die tradities. Met een beetje geluk nemen de kinderen het ook weer over.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Even genieten Jeannet, heerlijk dat boerengedoe, fijne dag Bep

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Toen wij het weekend in Groningen waren waren ze daar al driftig aan het dorsen en inderdaad die combines zijn griezelig groot tegenwoordig! Maar wat betreft die traditie, bij on is het 's winters stoofpeertjes met stoofvlees en zomers kan het wel variëren, bij mooi weer BBQ en bij slecht weer, gegrilde kip met gebakken aardappeltjes en sla en boontjes, dus meis je bent niet de enige die van vastigheid houdt! Fijne dag, knuffel
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tradities zijn er o in ere te houden, heerlijk, zo'n boerenlandverhaal! En draadjesvlees op zondag, yammie!
    Groetjes, Cisca

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heerlijk om dit verhaal te lezen. Vroeger stond ik altijd samen met mijn oma in de keuken. Ook wij hadden een grote groentetuin. Als jij het beschrijft, proef ik het weer. Eet smakelijk.... Bij ons gaat volgende week de mais eraf. We zaten deze zomer tussen de maisvelden. Als dat weg is, kunnen we onze buren weer zien. groeten van liesbeth

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Gezellig zo een logje over het boeren leven, heb er van genoten, want ik als stad vrouw, ken dit totaal niet!
    Sinds dat we in Zweden wonen, zie ik de boer hooien, het eerst jaar heb ik daar met open ogen naar zitten kijken, hoe hij daar balen van maakte, en ze in plastiek rolde.
    Ook weet ik nu de smaak van vers fruit uit eigen tuin,
    Groetjes Joke en een fijn weekeinden

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Erg? Nee hoor.. héérlijk die tradities en vastigheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Goedenmorgen Jeannet,

    Mooi zeg die foto's van de combines. Ik moet er ook altijd naar kijken en heb er al menig foto van gemaakt. Maar jouw oogstende mannen zijn ook goed op de kiek gezet.... Eet ze.....
    Je aap is zo goed als af, alleen die lange staart nog ....
    Groetjes Annemieke en het allerbeste met je knie...daaaaaag

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Vroeger (erg vroeger) logeerde ik elke zomer in Sexbierum en daar stond, onderweg naar de zeedijk, weet (misschien een Fries woord) in het land met hier en daar zo'n wonderbaarlijke, felrode bloem. Een klaproos. Wij plukten de aren van het weet, bliezen alle velletjes weg en maakten er kaugom van. (Dat laatste deden we ook wel van pek of teer.) Gaat het weer goed met je knie? Zitten is niet zo erg maar MOETEN zitten lijkt me vréselijk. groeten Klazien

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Heerlijk boerenland=blogje! Mijn opa
    dorste het graan ook altijd, op ver-
    schillende manieren naar gelang hij
    ouder werd, maar nooit met zo'n kolos!
    En die tradities vinden wij ook heer-
    lijk, hoor. Mijn kinders wachten al-
    weer op de zondagse stoofpeertjes
    (stoofappeltjes heb ik eigenlijk nog
    nooit op, moet ik ook eens proberen).
    Fijn weekend en groetjes van Ageeth

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een heerlijk gezellig logje Jeannet! Het doet me terugverlangen naar mijn jeugd... die tradities en die echte hollandse kost.
    Het klinkt heerlijk die gestoofde appeltjes met rundvlees... zo lekker knusjes!
    Jij al weer wat verder opgeknapt??

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Helemaal niet erg hoor, een beetje traditie is helemaal niet erg. Eigen oogst heerlijk die appeltjes zien er goed uit. Wij hebben net een aantal fruitbomen geplant dus over een paar jaar kunnen wij ook oogsten.

    Fijn weekend Hennie.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een gezellig landelijk logje. Leuk om te lezen.
    Goed weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Niks mis met tradities hoor! Ik was in mijn vorige leven , voordat ik vegetarier was, dol op draadjesvlees. Mijn moeder liet het zaterdag ' s nachts op een petroleum lampje pruttelen. Doe dat maar eens met tofu....dan is het de volgende dag nog steeds kauwgum!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. O wat een heerlijk bericht om te lezen. Doet me aan mijn ouderlijk huis en mijn grootouders denken. Mijn opa en oma hadden een hele grote boerderij met nog groter land in de NO polder. Daar verbouwden ze aardappelen en gerst als ik het mij goed herinner en ook nog uien. En ja daar zagen we ook altijd van die grote machines rondrijden. De boontjes kregen we thuis ook altijd in het zomerseizoen elke zondag boontjes met karbonade maanden lang. Een hele tijd vind ik er niets meer aan en nu nu vind ik het weer heerlijk en moet weer aan vroeger denken. Dit geldt ook voor de appeltjes die zijn ook zo ontzettend lekker. Erg leuk om dit te lezen en te zien en heerlijk dat jullie hier zo van genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ik moest even ernstig bijlezen bij je, fijn dat het goed gaat met je knie! Wat maak je toch mooie dingen! Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Zulke machines, mijn kleinzonen zouden er niet weg te slaan zijn. En appeltjes oogsten, vinden ze vast ook gaaf. Maar helaas, je woont zo'n eind uit de buurt, zucht......
    Enne..... kan je het recept van die gestoofde appeltjes eens een keer op je weblog zetten of is dat een geheim familie-recept? Het water loopt me hier in de mond, jammie.....Ik ga morgen wel peertjes stoven, is dat net zoiets???

    Fijne avond en zondag!
    Groetjes,
    Inge

    PS: ik had dit logje gemist. Af en toe gaat er iets mis met Google Reader, maar dat ligt vast aan mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Een heel herkenbaar blogje Jeannet. Ook ik (als voormalig "boerenjongen") herken dit maar al te goed: in het voorjaar druk met de moestuin voorbereiden, 's zomers onderhouden en later oogsten en in het najaar werd de mais altijd met hele grote machines gemaaid. Hoewel ik dat nu niet meer in mijn omgeving heb, ben ik nog wel steeds blij dat ik dit vroeger mee gekregen heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Zo zie je maar dat op het platteland toch wel wat te beleven valt :)
    Wat goed van jou, dat je nu al weet wat je van de winter op zondag eet.
    Zo'n vastigheid wens ik mezelf ook toe. Ik weet meestal pas vlak voordat ik begin te koken, wat het gaat worden ^:^

    BeantwoordenVerwijderen

Gezellig dat je langs komt en een reactie achterlaat! altijd zéér gewaardeerd! Ik vind reacties en interactie erg leuk, maar....anonieme reacties zonder naam worden zonder pardon verwijderd, alsmede berichten waarin reclame gemaakt wordt.

Hartelijke Groet, Jeannet