Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 19 juni 2017

Van alles wat

Na de storm van vorige week lag de tuin niet alleen vol met bladeren, maar daartussen lagen ook deze mooie takjes bekleed met geel korstmos, zonde om er straks met de grasmaaier overheen te gaan dacht ik.
Het was weer een best wel druk weekje, tis alles vakantiewoning wat de klok hier slaat momenteel, ik kan het ook niet helpen, bijkans vierkante ogen van het overal zoeken en speuren naar dat wat ik nodig heb. Ik had ook nog bezoek,van Annie, jawel, DE Annie....de welbekende Annie.
Best gezellig hoor als ze er is, maar het is ook inherent aan werken, en een werkje is het, okay, je hoeft niet te schuren, dat dan weer niet, maar vanzelf gaat het ook zeker niet, want je moet het wel twee keer verven, en dan ook nog in de wax zetten.
Die wax vind ik nog best een dingetje, dat moet er echt stevig ingepoetst worden,en dan nog heb je vaak dat het wat plakkerig blijft, enfin, tis net als met een bevalling, als het er eenmaal is, of klaar is, dan heb je ook wat.Gedateerd kastje wordt eigentijds en leuk. Primer red van Annie.
Tussen de bedrijven door wordt er nog steeds gezorgd voor de twee oude dames, die laten het zich heerlijk aanleunen, best leventje hier, als je er lang genoeg naar kijkt, wordt je helemaal Zennnn, het grappige is dat de dames soms ook een uitstapje maken naar de camping, dat willen ze daar ook wel eens zien, want dat ze nieuwsgierig zijn!


We zijn bezig met een nieuwe website, ook die was verouderd ( net als wijzelf) maar daar ben ik totaal onhandig in, iemand maakt de website, en ik hoop dat ik hem zelf kan gaan beheren en vullen met mooie sfeervolle foto,s.Het logo krijgt al gestalte.
Aan quilten kom ik dus even niet toe, ik zie wel mooie relaxte foto,s op FB voorbijkomen van dames met quiltwerkjes in het zonnetje, of onder de parasol, aan een tuintafel.Komt vast ook weer een keer.
Wat wel aan de orde is, zijn nog steeds de heerlijke avonden met zoonlief op de fiets.Zomaar langs s,Herens wegen fietsen zonder plan en kijken waar je uit komt.
In verwondering van de schoonheid van de alledaagse dingen als een bloeiend aardappelveld in de strelende gouden avondzon.De stilte is zo sereen op zo,n avond na een warme dag.
Of toch maar een keer naar het strand, als iedereen weer naar huis is, en het strand bijna leeg. Heerlijk, manlief is thuis, even uit de verkeerde doestand en je hoofd leegfietsen. Blijft bijzonder dat we dat allebei zo hebben.
En door al dat speuren op het internet naar mooie dingen voor de vakantiewoning, blijft er ook wel eens iets hangen in het eigen huis, wat te mooi is om te laten staan op het net, maar eigenlijk niet echt meer past in huisje  "veelteveel" , ( niet veel te vol, want daar hou ik niet van, dat is het probleem) maar goed, af en toe moet je wel eens wat wisselen, toch?
De verzameling paars glaswerk is tijdelijk.....tijdelijk.....in een doos opgeslagen, tot we een nog groter huis hebben waar het allemaal in past, hahaha, grapje, dat zeg ik altijd tegen zoonlief, voor wie de verzamelwoede van zijn moeder een gruwel is......
Heerlijk toch dat je de mogelijkheid hebt om spullen te bewaren? Okay, dat tijdelijke heb ik ietwat moeite mee, weggooien is niet zo mijn ding, ja, soms wel natuurlijk, maar bewaren hou ik ook wel van, zeg nou zelf, zo,n verzameling doe je toch niet weg !? Niet kostbaar, wel dierbaar.
En dat geld ook voor een doosje of een potje of mijn bandweefgetouwtje of rieten manden, tijdschriften voor (n)ooit, Brrrr, ja zal het maar net nodig hebben en weggedaan hebben.......
En wat ik nog meer tegenkwam op dat WWW.....ik heb ooit in een vorig leven ( toen ik nog op een trap stond) een hele muur in de serre beschilderd met een blauwe regen, prachtig geworden, kwam ik ergens dit levensechte vogelstickertje tegen van de roodborst, of tie er toch altijd in gezeten heeft! tis dat tie nog niet zingt......het wordt tijd dat de vakantiewoning klaar is, ik zie te veel leuks voorbij komen
Tot slot nog een truttigheid ten top foto, de afrikaantjes, wie kent ze niet? Of zijn ze inmiddels retro en hip geworden? Ik weet zeker dat mijn vader goedkeurend zou kijken als hij dit plaatje zag,
Ze zijn geplant op het herinneringsplekje voor mijn ouders, hier in de tuin, onder de notenboom.Die het overigens uitstekend doet, en noem het toeval of niet, maar vorig jaar hadden we er de eerste  TWEE noten aan.......Nou, we maken ons op voor "Another very warm day" het is zo, ik zeg er maar niets over...........

Fijne week allemaal weer, hartelijke groet, Jeannet

maandag 12 juni 2017

Verwondering en gewoonten

Ik denk vaak, kom ik weer met hetzelfde verhaaltje, ik ben niet een klein beetje van de gewoonten, tis dat FB me er aan herinnerde vorige week dat ik een rabarbercake had gebakken, ja hoor, en precies een jaar geleden weer dezelfde cake!
Nou is dat natuurlijk ook wel een beetje logisch, want rabarbercake en bak je als de rabarber er is, en dat is in mei/juni. Ik ben overigens niet de enige die van de gewoontes is. Vlak bij mijn huis, huist een reegeit, en die heeft daar al een paar jaar haar territorium.
Vorig jaar had ze twee jongen, en op precies dezelfde plek, heeft ze dit jaar weer twee kleintjes, zó mooi om te zien, ik zag haar uit het lange gras lopen met haar kleintjes, net geboren, ongelofelijk, genieten van het moment.
Het was een adembenemende ervaring om zoiets te zien zo dichtbij.En ze houd stand aan haar gewoonten, want s,avonds altijd om dezelfde tijd, komt ze uit het gras haar kleintjes halen, blijft geweldig om te zien, 
kijk, van zulke gewoontes hou ik!Wat een werkelijk schattige beestjes!
Het is bijna zomer, de kamperfoelie waarvan we een enorme grote bos in de tuin hebben, geurt dat het een lieve lust is, prachtige plant, een aanrader voor een ieders tuin, je ziet hem amper
Tot het een keer zo,n zwoele zomeravond is, dan ruik je die geweldige geur en dan ben je zo blij dat tie er weer is.We hebben een nieuw huisdier, een huisbeestje, of een huisschaap.
Tis een lieverdje, en makkelijk in de omgang, ze hoeft niet te poepen, en te piesen of te niesen, geen eten te geven, niet te verschonen, ze hoeft niet ingeënt te worden, ze loopt niet voor je voeten en ze verhaart ook nog eens niet, en geld voor de dierenarts hou ik ook nog over, kan het makkelijker?
Zulke huisdieren zijn op het moment erg aan me besteed, en ik weet bijna zeker dat ik na de andere twee  huisdieren die er hier nog rondlopen , alleen nog maar op deze huisdieren over stap. Ze heette schaap Bram, maar ze lijkt in niets op mijn vader, die ook zo heette, dus ik noem haar schaap Anneke, naar de maakster er van.
En zo is het ook met bloemen, hoe ouder een mens (ik) word, hoe minder makkelijk het vege lijf in beweging te krijgen is, en dan zijn de bloemen van keramiek zoooo handig.....nooit water geven, niet te droog, niet te nat, ze hangen niet slap, ze bevriezen niet, ze waaien niet om, ze bloeien altijd, niet afknippen, geen luizen erin, zoooo dankbaar!
Ik bespeurde ook nog andere huisdieren waar ik helemaal niet blij van werd, ik was er fors van in de stress, al mijn mooie Rowanwolletjes, dus ik ben ze voortvarend te lijf gegaan, met maar liefst drie doosjes mottenpapier, en het hangt en ligt nu overal, dat ze er maar allemaal het loodje van mogen leggen, en gauw graag,er zijn zelfs bij mij grenzen aan de dierenliefde.
Ze zijn er weer, de wilde perziken, smaken een stuk beter dan die harde bollen die ik soms in de winkels zie, keihard, en tegen de tijd dat ze eetbaar zijn, zijn ze verrot.Maar deze......Mmmmm
We blijven nog even druk met de vakantiewoning, ik wilde ergens een retrogele kleur op de wand, was ik het nou echt vergeten hoe vaak ik tijdens de laatste geel periode naar de verfwinkel ben geracet voor wéér een andere kleur geel !? Ik dacht toch dat ik zo,n goed geheugen had.
Het is al met al een heel project ( maar wel een superleuk) zo,n huisje inrichten in de sfeer die we voor ogen hebben, het is makkelijk om naar de Ikea te gaan en daar alles te kopen, maar dat wil ik niet, dat is zo algemeen, wat niet wil zeggen dat we er niets kopen, maar ik koop liever een authentieke Hongaarse inmaakpot voor hetzelfde bedrag, of een kastje in de stijl van van Pastoe, als iets van duizend uit een dozijn nu ik toch bezig ben.
Ik wil er mooie dingen in zetten, spullen met een karakter, betaalbaar tijdloos design, kek lampje, verrassend en verfrissend, en dat is speuren overal , leve het internet, leve de vooruitgang, of toch niet? want de keuze is reuze, en is dat fijn?
Niet altijd natuurlijk,al die nieuwsbrieven die voorbij komen met de meest verrukkelijke stofjes waar het water je van in de mond loopt, goed, ik heb weer een boek verkocht, geld is opgegaan aan deze stofjes, voel me dus even niet schuldig.Fijne week allemaal weer.

Hartelijke zonnige groet, Jeannet

maandag 5 juni 2017

Tussen strand en platteland

Vandaag al weer tweede Pinksterdag, ik vond dit wel een mooie tekst wat het leven hier weer geeft, het is druk op de camping, en dat geeft onrust, niet op de camping, maar wel bij mezelf, het hutje op de heikneutergevoel heeft de overhand, ik hoor overal autoportieren, er kan elk moment iemand een beroep op je doen en de telefoon gaat veelvuldig evenals de bel. Ik weet het, het onrustige gevoel zit natuurlijk gewoon tussen mijn oren.........
Enfin, het is zoals het is, ik ben nu eenmaal een stuk minder relaxt met veel mensen om me heen dan mannetje, die gelukkig het weekend ook thuis is, we zijn nou eenmaal niet allemaal hetzelfde.
De jongeling en ik  gaan nog steeds elke avond een heerlijk stukje fietsen over S,herens wegen door de polders en de velden, en eerlijk is eerlijk, dan komen we nagenoeg niemand tegen,
even opladen is dat en je maakt de mooiste foto,s..
Rustig zitten is het ook op het vakantiegeld van manlief, dat hebben we maar eens besteed aan lekkere kussens in de tuinstoelen, want hij houd toch niet van vakantie, niet dan hij er zelf veel op zal zitten, maar het gevoel dat het kan is ook heerlijk,
En met dit weer eten we veel buiten........Ik heb nog steeds last van mijn tennisarm van het breien....nou denk ik vaak oplossingsgericht, althans, dat meen ik dan....als je nou met korte naaldjes kleine proefprojectjes breit dan heb je er geen last van.
Hoe ik aan die wonderlijke logica kom, vraag het me niet, het is natuurlijk ook helemaal niet zo, want breien is breien, of het nou groot, lang of kort is, dus dat moet ik gewoon even niet doen.
Gewoon genieten van stoere wol  voor een nog stoerdere shawl in een stoere bak, het komt vanzelf weer, dat mag ik hopen .En gelukkig is er ook nog genoeg anders te doen,zoals ik eerder al zei, ochtendje keramieken met vriendin in dat heerlijke atelier bij die inspirerende Nicoline.Doen we ong. één of twee keer per jaar.
Wat zijn er toch een oneindige mogelijkheden met klei, je rolt er kantjes en bandjes in uit, stempeltjes, blaadjes, grassen, oneindig......en af en toe kijkt de juf even mee of het allemaal wel goed gaat.
Het gaan tuinengelen worden, met bloemetjes op het hoofd, vleugels van blaadjes, ze moeten eerst drogen, en dan straks geglazuurd, dus duurt nog even voor ze de tuin kunnen bevolken.
Hoewel we een wilde tuin hebben waar weinig ruimte is voor echte mooie bloemen, is er toch nog wel wat te plukken, als je bloeiend onkruid ook rekent onder mooi in een vaas.
Ik had ze al een keer op FB laten zien, mok XL van HK living, helemaal in de stijl van de seventies, ik vond ze zo leuk, en inderdaad.... XL, dat wel......er gaat 450 ml thee in, dus twee mokken vol is zo ongeveer de dagelijks aanbevolen hoeveelheid vocht. Mooi toch?
Nieuwe boekje van Jo Morton gekocht, zo leuk die kleine projectjes, en heel mooi gefotografeerd.Zo wil ik ze ook wel hebben hangen, maar ja, de ruimte, overal hangt en staat hier altijd al iets....
Ik wil eens iets met geel maken, vooral de bovenste gele stof intrigeert me, en dan is een klein projectje net leuk.Misschien in combi met rood.
Kijk.......iemand heeft een schattig armbandje voor me gemaakt van een lepeltje uit het doosje van mijn moeder, van de molen van Rockanje, waar ik dus vlak bij geboren ben, aan de Molendijk.
Wie er ooit nog een keer in de vakantiewoning komt logeren, herkent na de vakantie een groot aantal Nederlandse vlinders als het goed is!
Een fijne week allemaal weer, de rust keert na vandaag even een beetje weder na de drukke Hemelvaart en Pinksteren.Op naar de zomervakantie.

Hartelijke Groetjes, voor een ieder, Jeannet

maandag 29 mei 2017

Huis, tuin en creatieve praatjes

Wat hebben we een héérlijk Hemelvaart weekeinde achter de rug, met zulk prachtig weer is het geen straf om buiten te wonen en verweeft het werk en de vrije tijd zich met elkaar dooreen, waardoor je niet meer beseft waar het één begint, en het andere ophoud.
In de meimaand is er altijd extra veel werk aan de winkel op het minilandgoed, veel werk, maar ook veel te zien en te beleven, de natuur schrijd als een razende voort, en voor je het weet heb je de bloei van het e.a.a. gemist.
Deze roos, elk jaar weer laat ik hem zien, de Constance Spry, een Jane Austen Roos, ook dat nog, diephelderroze, en de geur, die geweldige geur, de roos als plant is twee keer niets, een warbos van aangedane takken van roest, maar dat zie je niet als je die rozen ziet bloeien.
En dat is de kunst van het leven, om nou net dat te zien wat je wil zien en het andere achter je te laten.tussen de tegels van het terras groeit het geluk als je het niet weg hebt geschoffelt om het zo maar eens te zeggen.
En op één van die mooie fietstochten s,avonds schrijd het geluk in een notendop voorbij in de vorm van koeien in het fluitenkruid, met op de achtergrond het Haringvliet, kan het mooier?
Als je dan ook onderweg nog weer het reetje spot wat in zijn territorium rondwaart is het helemaal geweldig.
Maar ook in de eigen tuin is er genoeg leven te beleven, s,avonds een egel op bezoek bij de appels die we daar voor wie er trek in heeft neergooien, ook dat blijft een bijzondere ervaring.
Ze zeggen dat het een best wespenjaar wordt, ik kan me er wel iets bij voorstellen, de wespen hier laten zich de palen van de veranda goed smaken ik heb er geen probleem mee, leven en laten leven, dat houd de boel in evenwicht, en dat ze maar veel muggen mogen vangen.Alles in de natuur heeft zijn nut.
Het breien staat een beetje op een laag pitje, de breiarm die ik heb gaat nog niet helemaal over, en het helpt helaas ook al niet als ik net doe of het er niet is, daar ben ik overigens wel sterk in.....maar dan protesteert het lijf s,nachts te veel, en als ik ergens een hekel aan heb, is het s,nachts niet kunnen breien slapen.
De kas is ingeplant met komkommers,( eten de mannen niet) tomaten ( houden ze niet van)  een paprika ( vinden ze niet lekker) nou ja zeg, een vleesboom heb ik nog niet kunnen vinden hoor....
O  ja.....er staan ook nog twee meloentjes, die lusten ze wel, het liefst met ijs en slagroom, ja hoor........tuuuuuurlijk......
Ik weet niet of er nog quiltsters zijn die mijn blog lezen, maar die hebben dan vast (stiekem) gezien dat ik een tijdje terug de Hertfordshire af had, mooie foto,s van gemaakt in de natuur, Hier (klik) kan je het zien.
Die quilt is op reis gegaan naar het hoge noorden alwaar Ria hem voor mij met de hand door quilt, wat een wilde bof toch weer! Dat kan zij zo mooi, ik ben er erg blij mee, en zij is blij om zo,n mooie quilt te kunnen doorquilten.
Ze komt hem hoogstpersoonlijk brengen met haar mannetje, heel gezellig, en blijft een weekend in ons prachtige opgeknapte huisje logeren.Want Oh, Oh, Oh, dat huisje wordt me M*O*O*I.....het moet niet mooier worden, want dan verhuren we ons eigen huis, en gaan weer daar wonen.
Laat dat maar aan mannetje hier over.Hij is er elke dag druk mee, het leukste komt straks, de inrichting, helemaal hip en eigentijds, bedden opgemaakt met de talloze quilts die nu ook maar op zolder liggen, als het helemaal klaar is maak ik een "advertorial" zou Teunie zeggen, van de bekende blog van eenvoudig leven, een advertorial van ons eigen vakantiehuis.
Morgen ga ik met vriendin weer een ochtendje keramieken bij die aardige, bevlogen en betrokken Nicoline, en dat vind ik niet als enige, want ze heeft de erepenning van de Nissewaard mogen ontvangen, om de eigenschappen die ik hier beschrijf, om alles wat ze doet om de oudere mensen in de instelling waar ze werkt zoveel mogelijk levensvreugde te geven.
Dat vind ik een meer dan geweldige kwaliteit in deze tijd van verschraling van de (ouderen) zorg.Je hebt werk en werk, maar Nicoline doet daar nog één twee schepjes bovenop.Als ik oud ben hoop ik dat er ook nog zulke mensen zijn.Voorlopig zorgen we weer voor de twee stokoude dames in de tuin, en dat wordt zeer gewaardeerd, appeltje, geitenbiks, vers water, boterhammetje op zijn tijd, we ontbijten tegenwoordig samen met ze.Wij onder de veranda, zij net erbuiten!
Ik wil mijn blogje afsluiten met deze o zo ware tekst, want hoewel mijn blogjes altijd, meestal, positief met een kwinkslag zijn, gaat het leven hier ook niet altijd op een "rolletje of een holletje", okay, dat eerste wel, dat rolletje, ( er zijn diverse rolletjes) maar dat holletje he........ Ik kan het nog cryptischer omschrijven: Zonder rolletje geen holletje.......maar dat liedje.....dat vind ik gelukkig steeds weer terug, en anders herinnert de merel me er wel aan ;)Fijne week allemaal weer, op naar de Pinksteren! ( wederom volle bak op de camping)

Hartelijke quilt en andere groeten, Jeannet