Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 16 oktober 2017

Herfst, en vitamines voor de ziel......

Dat FB is toch best een heel erg leuk en inspirerend medium! Tuurlijk, er zullen vast hele nare zaken plaats vinden, ik geloof het zomaar, mensen schijnen veel meer te durven zeggen op social media dan in het echte leven, en daar is het vaak al bar en boos.
Maar daar heb ik gelukkig geen last van, ik pik er gewoon de leuke dingen en groepen en mensen uit en geloof me, die zijn er echt nog genoeg, ook op FB. Ik ben al jaren fan van de leuke kleine quiltjes van Kathleen Tracy, ze heeft een FB groep, met challenches, en ze plaatst dus soms een patroontje wat niet in haar boeken staat.
Altijd even smaakvol, altijd even duidelijk beschreven, en altijd even makkelijk te maken! wat wil een mens nog meer? tijd natuurlijk, nog meer tijd.....dat geeft ze er niet bij. Dit was een quiltje met vallende, cq verlepte bloemen,
Verlept vind ik ze er niet uit zien, maar wel herfstig, het is een tulpje, maar de natuur maakt wel meer gekke fouten, want als dit een tulpje in de herfst is
Dan is de colchium toch wel een krokus in de herfst voor wie niet beter zou weten.Ik blijf hem práchtig vinden, elk jaar weer prijkt de naakte bol op een schaaltje en verwonder ik me er over.
De plek waar ik laatst van die mooie vliegenzwammen tegen kwam, is helaas een beetje over, daar althans, ik kwam er nog wel een andere mooie tegen......
En als ik er al niet vanaf mijn kindertijd in geloofde dat kaboutertjes echt bestaan, dan weet ik het nu wel zeker.....kijk, hij zwaaide zelfs naar me!
Overal is het duidelijk dat de vogels en andere dieren zich tegoed doen om voldoende te eten en zo een buffertje op te bouwen op de winter door te komen, de zonnebloemen zijn niet alleen uitgebloeid, ook uitgegeten.
Vind ik zo,n mooi gezicht, het verval in de herfst, maar eigenlijk het verval van alle dingen in het leven, het sleetste, geleefde sfeertje. De ouderdom, het perfecte van het imperfecte.Er is verval, en er is verrommeling, dat zie je heel goed in het landschap, dat is nog eens een leuk onderwerp voor een blogje, wat het verschil is tussen het één en het ander.
Er is een nieuw breiproject opgezet, en nee, ik heb de sokken nog niet af, en oh shame..de zigzagshawl ook niet, en de knopenshawl ook al niet, .........Oh Oh.....UFO,s in de breiwereld.....Dit wordt een streepshawl, met een, naar ik hoop, mooie kantrand erlangs.Dat is nog een dingetje voor me, maar dat komt vast goed.
Ik vind hem prachtig in deze twee kleuren, prachtig, maar wat saai om te breien.....dus ik dacht al weer.....zou ik er gekleurde streepjes in breien......nee, ik ga het ( denk ik......) niet doen.....nou ja, een enkel streepje misschien, of niet.....Tsssss. Patroon heet Dream Stripes en is gratis op Ravelry te downloaden ( als je een account hebt natuurlijk)
En dan heb ik me toch iets LEUKS te vermelden....vitamines voor de ziel...., vrijdag ging de bel, charmante Mevr. voor de deur met een kistje vol fruit, huh.....ik moet wel wat hoesten, maarre....meer toch niet hoop ik, eh nee.....Daar was het niet voor, het was als dank voor het altijd mogen meelezen met mijn blog, de inspiratie en het plezier die het ze gaf.Ze zaten hier samen in een B&B in Rockanje en het kistje was afkomstig van hun eigen bedrijf
En toen stond er 1960 op de zijkant van het kistje, zouden ze nou ook nog geweten hebben dat dat mijn geboortejaar was? Dit zijn toch wel de liefste krenten uit mijn blogpap ooit! Wat ongelofelijk aardig! Dames, bedankt! Enne.... hiermee hebben jullie zéker bereikt dat ik me niet meer van de positieve (blog) wijs laat brengen door wat voor negatiefs ook ;) Ik volg jullie op FB, de vitaminestal uit Opheusden.
Als jullie onder het genot van een kopje koffie dit blogje zitten te lezen, zit ik ergens anders dan ophet Minilandgoed aan Zee. In een schattig huisje in een ring in Ootmarssum, dat is weer eens wat anders voor ons dan diep in de donkere bossen, een bakker op loopafstand is ook heel bijzonder.
Henk en Ria uit Groningen nemen de honneurs waar en zorgen voor huis, haard en beesten.Ik laat jullie volgende week weer meegenieten van de ongetwijfeld mooie herfstfoto,s! Fijne week allemaal weer,

Hartelijke Twentse (toch....?)  groeten, Jeannet

maandag 9 oktober 2017

Tis weer maandag.........

Maandag Sjaandag, toch maar zo houden gezien alle reacties? ( waarvoor dank ) Aan verhaaltjes geen gebrek eerlijk gezegd, het lieve leven heeft altijd genoeg in petto om over te schrijven, zelfs al reis je niet de hele wereld over. Er zijn schrijvers die een heel boek schrijven over een tijdsbestek van een week, dat vind ik heel knap.
Hier genieten we weer van de rust en de ruimte die er is, als de kampeerders weer vertrokken zijn, de stilte achter in de tuin, als je uitkijkt over de velden en de reeën weer ziet lopen.
De damherten overzagen het lege veld ook weer met genoegen.
En bedachten zich om er lekker in het zonnetje bij  te gaan liggen op de lege kampeerplekjes, ik ben dol op dit soort kampeerders.
De eikelboom op de camping laat eerst zijn eikels vallen, het blad zit er nog stevig aan en kleurt langzaam geel.
Vorige week liet ik toch die mooie streng wol zien die ik had gekocht op de landelijke spindag? Ik  kocht ook nog een naaidoosje , het werd verkocht, door een alleraardigste mama die er vroeger nog zelf mee had gespeeld, hoe je dat dan kunt weg doen was me aanvankelijk een raadsel, zoiets leuks!
Maar toen kwam de aap uit de mouw, ze had zelf twee dochters, nog klein, een tweeling, en die trokken allebei elk aan een kant van het schattige houten doosje, ja, daar kan het niet tegen natuurlijk, dan kan ik maar beter één heel doosje hebben als de dametjes elk een half :) toch?
Ik ben er heel blij mee.....heb de binnenkant Bekleed met van die mooie scrap papiertjes, en nu maar bedenken wat er allemaal in kan.
Ik kon het niet laten om thuis gekomen gelijk aan een sok te beginnen, met zulke mooie herfstige kleuren van de wol, héérlijk! Dat was lang geleden, een sok. Het voornemen van elke maand een paar is gestrand ergens in mei.....Het breisel ziet er toch weer heel anders uit dan op een streng, en zelfs op twee bollen gedraaid. Tis een handgeverfd wolletje.
Weten jullie nog dat we vorig jaar de walnotenboom stevig onder handen hebben laten nemen vanwege de steeds verder weg draaiende zon? Het zag er niet uit toen, en het was enigszins pijnlijk om te zien, die kale takken.
Ik was dit jaar bang dat tie er nog goed nijdig van was, en dat we voorlopig naar de noten konden fluiten....maar niets was minder waar! Die noten zaten allemaal stevig verstopt onder zijn nieuwe gebladerte, en de oogst viel helemaal niet tegen.Een hele kist vol heerlijke sappige noten.De afgelopen week met die harde wind zijn de laatste gevallen.
Dan heb ik hier het egeltje in een bunzlaubakje! En nee.....het was niet om op te eten, al is tie wel zo leuk dat je die neiging krijgt, hij rende zo over het aanrecht heen en weer....het was voor een goed doel, beestje moest gewogen worden, jaja, baby,s gaan naar een consultatiebureau, maar dat heb ik hier dus voor egels....ik weeg ze want egels die minder dan 600 gram wegen bij het invallen van de winter hebben een fors kleinere overlevingskans....
O Jee, beestje woog precies 315 gram! Dat is te weinig, veel te weinig, dus "dierendokter Sjaan" is de volgende dag op een holletje naar de Welkoop gegaan voor stevig egelvoer, zodat hij gauw net zo groot en dik kan worden als de moeder egel.
En daar zitten ze elke avond saampjes naast elkaar lekker te eten op de veranda. Het is absoluut een droppie, ik ben er stapeldol op, vooruit, nog een foto van het kleintje.Eng hoor, die grote vrouw met haar camera....maar ik ben best ook wel erg nieuwsgierig........Ik moet op mijn handen gaan zitten om niet de keukendeur wijd open te zetten en straks een keukenegelfamilie te hebben rondlopen.....Maar ja he.......die twee mannen...... die hebben hélemaal geen zin om de kans te lopen om op de zondagmorgen met blote voeten een egel in de keuken tegen te komen.
En toen zag ik dit boek voorbij komen......25 gram geluk......Bestseller in Italië, geweldig, wat een verhaal, ik heb het meteen gekocht, en ik kan het me zo voorstellen, dat je idolaat wordt van een babyegeltje en daar helemaal een band mee opbouwt wat uiteindelijk resulteert in een heuse egelopvang.Wow....volgend jaar egelopvang De wilgenhoek? Het hart zegt JA, het lijf zegt.....NEE :( en daar doen we het dan maar mee.....
En als ik dan toch aan het herhalen ben van de vorige week.....die lelies, waar ik het over had, die waren er nog steeds bij de bloemist, ik kon ze weer niet laten staan, práchtig in een kan van Hannie Mein, Hannie Mein....ik ga het nog een keer over haar hebben, keramiste, waar ik deze zomer van in de ban ben geraakt.
Er zijn ergere verslavingen denk ik dan maar weer, haar keramiek is zo mooi, zo puur, zo aards, primitief bijna en tegelijk ook weer zo eigentijds, gestoeld op de vroegere Cobragroep, enfin, ik ga het jullie nog eens een keer vertellen en laten zien.Fijne week allemaal weer! Hier begint vrijdag de herfstvakantie al weer, onnodig te zeggen dat het leven nog steeds voorbij vliegt......

Hartelijke plattelands groet, Jeannet

maandag 2 oktober 2017

De draad weer opgepakt

Jeuhhh, na veel, en steeds méér veel...mailtjes en verzoeken en bedekte toespelingen op FB en daar buiten dat de zomer nu toch echt ten einde loopt, en daarmee toch zeker ook mijn zomerpauze, heb ik me uiteindelijk laten overhalen tot het weer plaatsen van mijn "prietpraatdraad", dat wil zeggen, ik heb de draad weer opgepakt!
Letterlijk en figuurlijk, want het afgelopen weekend was er weer het jaarlijkse spinweekend op Mennorode, in Elspeet op de Veluwe en daar werden heel veel mooie draadjes gesponnen. ook verbindende draadjes tussen mensen werden weer strakker aangehaald.Een jonge vrouw naast me kocht haar eerste spinnewiel en was zo blij als een kind!en dat is heel mooi om te zien.
Het blijft ook prachtig om te zien dat zo,n oud ambacht nog zo leeft en vernieuwend kan zijn, de tijd dat er alleen maar schapenwol werd gesponnen van de schapen van de buurman ligt ver achter ons. ( overigens niet achter mij, maar dat terzijde)
De materialen waar heden ten dagen mee gesponnen wordt zijn zo divers, dat je er soms nog nooit van gehoord hebt, bamboe, tencel, baierdine, soyazijde, gewone zijde, alpaca, babykameel, angorakonijn, hennep, vlas, eigenlijk kan elke vezel gesponnen worden.
Ik ben zelf groot fan van Iboys geverfde bollen, alpaca veulen, ik vind de kleurencombinaties zo ongelofelijk mooi, zonde om te spinnen en te mengen, ik leg ze neer, in schalen, op tafel, en geniet van de kleuren. Bos bloemen is duurder, zo,n wolbol kost een tientje en gaat járen mee.
Nu ik het toch over bloemen heb, iedereen weet wel dat ik altijd bloemen in mijn huis heb staan, een huis zonder bloemen kan ik me slecht voorstellen, kwam ik toch vorige week een geweldig mooi apart soortje van de lelie tegen...Pffttt slechts drie takjes, maar wat een effect en een geur.Geluk hoeft niet duur te zijn.
Nou was ik daar natuurlijk al langer achter, dat geluk geen geld kost, en tevredenheid ook niet, kijk "rond en te omme"en ervaar het zelf. Tis herfst, niet alleen meteorologisch, maar gewoon echt herfst, Oktober, heerlijke kruidige, beetje warme, holwinderige herfst, ik hou er van! Al was het alleen maar hierom.
En ieder nadeel heeft zijn voordeel, door de overvloedige regen in het najaar, lijkt het wel alsof er explosief veel paddenstoelen zijn, Dit is toch net of het niet echt is? Maar tis wel echt hoor, heel erg echt.En vlak bij huis.
Het is hier een erg drukke zomer geweest, FB vrienden hebben er natuurlijk wel één en ander van meegekregen, minder van de praatjes, meer van de plaatjes, ik zal dus ook niet heel de zomer hier herhalen.
Ik vond geen kabouter spillen been, ook niet onder de paddenstoel, anders had ik hem wel mee naar huis genomen, werk genoeg hier voor kabouters.Het was een zomer die mijn herinnering in zal gaan als de zomer van de twee "Dames"
Want wat hebben we daar een plezier aan beleeft, en gelukkig nog steeds, wie heeft er nou twee half tamme damherten in zijn tuin? elke dag weer blijft het spannend, komen ze, wanneer, waar, willen ze eten, waar gaan ze liggen, het is in één woord G*E*W*E*L*D*I*G.
Geen idee hoe lang ze blijven, wat ons betreft nog heel erg lang. Dieren blijven bijzonder, net de huisegel te eten gegeven, zo,n klein beestje, past net in de kom van mijn hand.Is het een lief stekeldroppie of niet?
En ook de quiltdraad is weer opgepakt , daar over de volgende blog meer, niet veel aan gedaan van de zomer, te veel andere dingen.Camping, zomerwoning, tuin, fietsen, Kortom: het hele lieve ( en soms ook niet) leven zelf.
Ik beloof niet, dat ik nu elke maandag een blogje plaats, kan zomaar woensdag zijn, of weken duren, of twee keer in de week, of toch wel, ik weet het nog niet, ik zou zeggen, geniet allen weer mee, met het wel en wee.....van het (creatieve) leven op het minilandgoed AAN ZEE!

Hartelijke creatieve groet, Jeannet

donderdag 13 juli 2017

*Zomerstop*

Zomerstop, en wie weet,tot na de zomer met weer nieuwe verhaaltjes op het oude vertrouwde blog, misschien in een andere setting.
Hartelijke groet aan iedereen een een hele fijne zomer, Jeannet 

maandag 3 juli 2017

Quilten

Quilten, hoewel ik ooit in een grijs verleden mijn blog de naam quilting Jeannet heb meegegeven is het al lang veel  en veel breder getrokken, het lieve leven rondom het quilten is er aan te pas gekomen en heeft een vaste plaats ingenomen in mijn blog, die door heel veel niet quiltsters gelezen wordt, maar dat wil niet zegen dat ik niet meer quilt
Ik ben altijd wel aan iets bezig, niet te veel, dat vind ik chaotisch en onoverzichtelijk, maar een paar projecten toch wel altijd, één ervan is de Hertfordshire, uit het prachtige boek van Quiltmania van Carolyn Konigs.
Maar ook bekend als DE Billings, twee nagenoeg dezelfde quilts, patronen, uitgeschreven vanuit een originele antieke quilt, zoals je wel meer ziet natuurlijk.
Het blijft een geweldig mooie quilt, en helemaal mijn stijl, ik hou van patchen, ik ben een patcher, ik vind appliqueren ook heel mooi, en hexjes, en weet ik wat niet meer allemaal, maar mijn hart ligt toch bij patchen, lapjes aan elkaar naaien, medaillonquilts
Soms doe ik er wat anders bij, en dat is goed, maar de grootste hap moet toch wel patchen blijven, het quiltersleven is te kort om je ook bezig te willen houden met dat waar je hart niet ligt, daar is de hobby ook te veelzijdig voor
Rand voor rand komt een quilt tot stand, het is heerlijk om aan te werken, de reacties op FB waren overweldigend, wow....okay, soms denk ik ook wel, jeetje, heb ik dat gemaakt? Kennen jullie dat gevoel?
Vooral als je er weer een tijdje niet naar hebt gekeken, dan is er weer dat gevoel.
Zo ver is het nu, de lap meet ong. 1.10 x 1.10 en nu komt er een dubbele rand van grote wybers, maar daar moet ik even moed voor verzamelen, honderden en honderden hele en halve wybers snijden en tekenen en knippen en bij elkaar zoeken.Ik heb er al één gemaakt als voorbeeld.
Ik knip eigenlijk het liefst alles in één keer, alles, voordat ik ga naaien, geknipte stukjes die "alleen nog maar"aan elkaar genaaid hoeven te worden en klaar liggen geeft me rust, in mijn hoofd en op tafel.De doos staat klaar, het komt goed, en voor elkaar, op een keer, even nu genieten van dat wat er al is.
Genieten ook weer van een bloemetje in de pas gekochte vaas, eh, Hongaarse inmaakpot.
En wat anders doen, ik heb een zere arm als ik niet brei, en ik heb een zere arm als ik wel brei, dus ik brei maar gewoon, zal wel weer iets zijn wat je gratis krijgt en wat tot in de pruimentijd blijft......altijd zo fijn zulke dingen.Dit is een heerlijk simpel patroon, ik heb het al wel drie keer over gedaan, daar niet van, maar dat mag de pret niet drukken, dat is inherent aan breien he......dat verhaal kennen we inmiddels.
Ik heb ook nog een paar van die leuke project tasjes gemaakt, voor als het breiwerk ergens mee heen moet, of even opgeborgen, heel erg handig, in de fietstas, op een duintop, op een bankje, aan een vennetje.....helemaal zennetje...Mmmm
De dames zijn er ook nog steeds, ze zien er weer prachtig mooi uit in hun gouden zomervacht met de witte stipjes, ze hebben inmiddels ons eetritme aangenomen, drie keer per dag komen ze om eten, tja.....het zijn net mensen........
Hier zit er ook één te kijken naar eten in de boom....zou hij nog met het dikke lijf in die boom durven klimmen? Dacht het eerlijk gezegd niet, maar je kan er natuurlijk wel over dromen als kat dat er een vogel uit het nest valt, en jij er helemaal klaar voor ben om hem op te vangen.....
Van de week dacht ik even dat Yvon Jaspers van Boer zoekt vrouw langs kwam toeren, zou zomaar kunnen, er zitten nog best een aantal vrijgezelle boeren en buitenlui hier in de buurt, maar nee, het waren twee alleraardigste Engelsen voor een nachtje, zo leuk! Dat zijn de krenten uit de campingpap voor mij.
Het is ook nog steeds Vakantiewoning wat de klok slaat, hoop gedoe.....met Cool Blue :( ook veel beslissingen nemen, en soms de verkeerde, bank gekocht, ziet er mooi uit, zit voor geen meter, gauw retour! Welke kleur gaan we de nieuwe eetkamerstoelen bekleden? Beetje retrostofjes, wat denken jullie?
Enne....Psstt....niet verder vertellen, maarre....ik heb een dahlia gekocht....een echte herfstdahlia......want ik ben me toch stiekem BLIJ met dit weer...héérlijk, tuuuuurlijk zeg ik met een uitgestreken gezicht tegen al die hele warme zon minners dat het toch jammer is dat het geen strandweer is, en we merken het zeker aan de boekingen op de camping ( het regent afmeldingen vanwege persoonlijke omstandigheden, jaja....).....maar ondertussen......koester ik stiekem toch mijn dahliahahahahaha
Nou, nog een laatste blik op de quilt, voorlopig komt te niet weer voorbij.Allemaal weer een fijne creatieve week, want je kan zeggen van het weer wat je wilt, je wordt er wel weer creatief van. En gelukkig schijnt hier aan de kust , nog steeds elke dag de zon zodat we toch ook lekker buiten kunnen zitten.

Hartelijke groet, Jeannet