Petrol blauw....ik hou van jou......

Deze tekst hangt op het raam van onze slaapkamer, met uitzicht op de lentetuin.Een mens kan zomaar geïnspireerd worden door iets wat je om je heen ziet, iets waar je door getroffen word,dat suddert dan een beetje in je achterhoofd, tot je het weer tegenkomt, en denkt: Yessss

Dat had ik dus vorige week, ik zag een schitterende foto van het interieur van Marijke die ik ken van die leuke gastvrije brocantedagen, en daar was de kleur Petrol aanwezig op een wand, wauw......

Dat zag ik opeens ook in ons oude, lieve dertiger jaren huisje op de slaapkamermuur zitten.De inspiratie borrelde overal op, Petrol.....waar had ik dat nog meer gezien? Een oude koffiepot werd opgepoetst en gevuld.( of had ik die nou gewoon niet moeten oppoetsen? )

Stofjes werden uit de kast gehaald en bij elkaar gezocht, dat linkerstofje, met die donkerrode bloemen, daar ben ik jaren geleden al enorm door getroffen, zoooo mooi, en ik heb er nog niets mee gedaan, niets is goed genoeg voor dat stofje, trouwens best nog een moeilijke kleur, Petrol.

Met gezwinde spoed zo snel als ik kon .....toog ik naar de slaapkamer, en dat gaat vast helemaal goed komen, Ik zag het meteen voor me.Petrol, wat een heerlijke landelijke warme kleur! Laten nou mijn gordijnen al járen die tint in zich herbergen.

Ja, inderdaad voor de kenners de bekende stof van het Paapje, handzeefdruk. Ik wil de vogels niet alleen horen als ik in bed lig, maar ik wil ze ook nog kunnen zien als ik wakker word, overigens hoor ik ze nauwelijks meer, er is een krasse kraai die ernstig overheerst, maar dat is een ander verhaal.

En had ik niet zelf al zo,n mooi oud tafeltje in de slaapkamer staan ? Dit was nog de oude kleur van de muur, lichtblauw gewolkt. ( en nou gaan jullie natuurlijk niet zeggen dat dat toch ook wel best een mooie kleur was voor de slaapkamer....)Dit vond ik ook een mooie sfeerfoto waarin precies gevangen lag wat ik voor ogen had.

Nou valt het niet helemaal mee om vanachter de PC, hier in het achterland waar de winkels dun gezaaid zijn, de kleur te vinden die ik daar voor in gedachten had, je hebt Petrol naar het blauw, en Petrol naar het grijs maar ik zocht Petrol naar het groen.

Proefpotje aangevraagd, en toen kwam het grote moment......manlief lief aangekeken, want tja, ik kan het weer wel zeggen, maar vroegûh......toen de benen nog niet in zo,n deplorabele staat waren, verfde ik de sterren van de hemel.....die tijd ligt helaas achter me.

En dit is ook wel een beetje erg hoog zo in het nokje. Gelukkig heb ik een álleraardigste man, volgens mij hebben meer quiltsters mensen met een hobby dat.....Hoe kan je anders met zoveel verve je hobby en je huishouden goed uitoefenen zonder die onontbeerlijke ondersteuning.....Heerlijk toch?

En laat tie nou vrijdag vrij zijn! Hoe kon het zo mooi uitkomen!

Het wel zo dat toen ik zelf nog verfde ik gerust drie keer een muur overnieuw deed omdat het niet de juiste tint was, nou, laat het duidelijk zijn; dat kan nu niet meer, het moet wel in één keer goed zijn, het moet leuk blijven voor manlief die er toch al de noodzaak niet zo van inzag eerlijk gezegd, want slaap je nou lekkerder onder Petrol of achter lichtblauw? mannenlogica he.....

Wow......ik weet zeker dat ik hier zomaar heel goed bij slaap. Wat grappig is het dat zo,n ogenschijnlijk kleine verandering zo,n lekker nieuw gevoel teweeg kan brengen. Het leuke randje is niet meer terug gekomen, wel een beetje spijtig, ik hou zo van gesjabloneerde randjes, maar goed, manlief had héél snel de trap weer beneden........

Bijpassende quilt aan de muur.....

Enfin,gelijk de deur ook maar meegenomen,en mijn eigen nachtkastje, die twee heb ik overigens wel zelf gedaan,als je het doet, moet het wel goed, natuurlijk en meteen, anders drogen je kwasten in, dat moeten we niet hebben.Op het nachtkastje ligt mijn dagboek, wie houd er eigenlijk ook zoiets bij? ben ik best benieuwd naar.

En blauw over blauw, verft gauw, dat wil zeggen dat de verf na één keer dekte! Kijk, daar hou ik van!En zo kon het verkeren dat we het weekend in een Petrolblauwe slaapkamer sliepen, jammer wel dat je met je ogen dicht slaapt.

Tja, mijn moeder zaliger zei het al vroeger al lichtelijk afkeurend.....wat jij in je hoofd hebt, zit niet in je....achterste.....dat niet natuurlijk, maarre...de vorige verf zat er al bijna twintig jaar op hoor, dus zo wispelturig ben ik nou ook weer niet!

Huis en interieur

Als je iets veranderd in je huis, heeft dat meestal consequenties voor het geheel. Toen we de erker hadden vernieuwd stond dit kastje erin, donkerbruin gebeitst. Maar de vensterbanken zijn 10 cm gezakt, en tja, toen kon dit kastje er niet meer staan.Bakpuber greep zijn kans....het.is nu crèmekleurig en staat in de keuken met, jawel.........bakspullen.

En als je dan toch bezig bent......het kleed in de serre was wel enigszins verschoten, even kijken bij die leuke woonwinkel op het dorp....Janneke Wonen....kan je beter niet doen.....dan ga je voor de bijl want ze heeft altijd mooie dingen. ja hoor, of ze het voor ons had meegebracht.

En dat vond beest ook, beest ligt altijd op die plek, volgens overlevering liggen er aardstralen onder ons huis, mijn opa had kastjes in de kelder staan met koperdraadjes om die aardstralen te verleggen, ik heb het donkerbruine vermoeden dat dit er ook één is, want beest ligt echt altijd precies daar.

Ik surf teveel op marktplaats, ik weet het, dat is een nare gewoonte die altijd geld kost, geld en vooral ook onrust......want......

Altijd denk ik tegen een koopje aan te lopen wat dan maar niet meer uit mijn hoofd wil.

Dus ja, twee schalen van het Butterfly servies van society ceramique, * flieft* maar wanneer gebruik je dat nou eigenlijk? zo,n heel servies dan, want het moet eigenlijk wel met de hand worden afgewassen, enfin, daar moet je pas over nadenken als je het in huis hebt denk ik altijd praktisch.Als je wat koopt moet er ook wat verkocht worden had ik me al eens eerder bedacht.

Mensen die mij kennen, weten dat dat laatste helemaal niet aan me besteed is...... Stoer bedacht ik me ( toen ik de schalen al in huis had uiteraard) dat ik dit servies dan wel kon verkopen, dat komt uit de inboedel van mijn moeder, had ze ooit gekocht, maar ja.......als ik het dan weer zie staan.......

En het is een compleet 9 delig servies.Goed, dat we hier maar met zijn drieën zijn, en de soep nooit uit een terrine scheppen maar gewoon uit de pan in een kom, en die zitten er natuurlijk net niet bij,dat mag de pret allemaal niet drukken.Enfin, alles een beetje inschikken en herschikken in de kast, en dan staat het er weer mooi te wezen.Leuk detail is het rode randje wat je er langs ziet.

Gelukkig hebben we ook nog een vakantiewoning, en daar staat nu het effen crèmekleurige servies van Petrus Regout......ook dat is nijver bijeen gespaard in het verleden en dat wil ik wel verkopen, ooit.....iemand interesse?

En dan loop je in Brielle langs een allerleukst winkeltje, en ja hoor.......wat staat daar, net binnen, een compleet oud blauw wit servies ( ik heb me beperkt tot deze twee schalen) .......past toch weer prima bij het Butterfly? Hoewel ik het Butterfly toch het mooist vind.En heel goed te combineren met het crème, o nee....dat zou ik gaan verkopen..............

Een nieuwe kamerlinde maakte het interieurplaatje weer compleet, wat zou een huis zonder planten en bloemen zijn? een huis zonder ziel denk ik dan altijd.

Mooi sfeerplaatje van stofjes die ik onlangs gekocht heb, alleen het mooi decoreren en er dan een tijd naar kijken vind ik al een feestje.Barbara Brackman en Blackbird design, passen qua uitstraling heel mooi bij elkaar.

Het is weer pioenentijd, en laten wij nou een geweldige kwekerij 5 km gaans van het oude huisje hebben! Dat is echt heel erg boffen! Zolang ze er zijn, heb ik ze in huis, dit is mijn onbetwiste favoriet.En zo blijft een mens altijd bezig met zijn huisje, heerlijk toch dat gekeutel?Quilt ik ook nog? ja hoor.............

Eigen huis

Iedereen die een eigen huis heeft weet het wel....het is een heerlijk bezit, je kan het helemaal naar je eigen smaak inrichten en als het goed is past het je als een ouwe jas.Maar, er zit ook een keerzijde aan........zoals met alles is niets altijd helemaal ideaal.

Een eigen huis heeft namelijk onderhoud nodig......kan je bij een huurhuis nog volstaan om de telefoon te pakken en de huisbaas te bellen als er iets mis is......eh....dat gaat hier niet zo op.......

En hoewel ik van de "perfecte imperfectie"hou heeft het zijn grenzen. Dit is een imperfectie waar ik een ietsje minder van hou. Dus waren er een paar weken terug stoere bouwvakkers over de vloer om het schattige erkertje van rond de 100 jaar te vernieuwen.(duurde een klein jaar voordat ze er waren, maar dan heb je ook wat......)

Dat zag er meteen een heel stuk beter uit! Wat komt daar dan nog een hoop rommel af, gek idee dat de handen van mijn overgrootvader en mijn vader ( die was in mijn kindertijd beleving altijd aan het schilderen aan het huis) hier nog aan hebben geschilderd, je zou het haast weer bewaren.

Het is weer prachtig strak en ruimtelijk geworden, en het geeft zo,n mooi uitzicht dat ik het maar eens even zo laat, zonder gordijntjes er voor.

Het gaf mij het extra zetje om onze mooie voordeur, die echt noooooit gebruikt wordt, behalve door de vele spinnen en ander ongedierte, eens een grote beurt te geven.Voordeel is dan wel dat je echt ziet dat het opknapt.Jammer wel dat er nooit iemand door deze mooie deur gaat.Op het platteland kom je achterom.

Manlief kreeg er zowaar ook de kriebels van en de overkapping van het terras werd van blauw naar zand getransformeerd.

Dat staat mooier bij de linnenkleur tuinkussens die ik vorig jaar gemaakt heb van oude mangeldoeken en het voegt zich ook beter naar de omringende natuur.

Helemaal mooi geworden weer.

Dan hebben we ook nog een  oude schuur die van een imperfectie is die ik geen Wabi Sabi kan noemen, daarvoor is er teveel aan gerommeld in de loop der tijden.( wij hebben er zelfs nog in gewoond pakweg dertig jaar geleden) Hier zou een nieuwe oude schuur niet misstaan, zeker niet nu we steeds meer op stand komen te wonen in een "elektronische hekkenbuurt...." met pal naast ons het uit het niets verrezen buurkasteel. 

Dit staat dus ook hoog op het lijstje van de te vervangen projecten bij manlief.De kauwen zal het een worst zijn, je moet overal je voordeel mee doen hoor ik ze denken....die pikken het riet van het dak van het kolossale buurhuis, en vervolgens voelen ze zich prima thuis in onze oude schuur........Als je goed kijkt zie je er rechts net één zitten, een jong kauwtje.

Een eigen huis,soms een blok aan je been, een geldverslindend monster, héél erg veel werk, ( dat vooral) maar ook zo,n heerlijk warm gezellig bezit!En dat laatste geld natuurlijk voor ieder huisje of plekje waar je woont, of je het nou huurt of koopt.Het gezegde is niet voor niets:

En zo is het maar net!

Komkommertijd ?

Wat heb ik van de week allemaal gedaan? Veel, van alles wat, in elk geval niet op het strand gelegen, al woon ik er slechts 2 km vanaf, ik kom er zelden of nooit met de nadruk op nooit.Doe mij maar de weidsheid van de polder bij ochtend of avondnevel. Maar wat heb ik dan wel gedaan? Weten jullie nog van dit rolletje oud handgeweven linnen?

Dat had ik gekocht om de nieuwe keukenstoelen mee te bekleden. Na de verbouwing van de keuken restte ons nog andere keukenstoelen en een andere langwerpige tafel omdat de ronde helaas niet meer paste bij het geheel. De stoelen heb ik na lang zoeken gevonden.Perfect in de kleuren die we gebruikt hadden.

Alleen moesten ze nog wel bekleed worden met het linnen, dat hebben we van de week gedaan, en dat is M*O*O*I* geworden........Het was even een klusje omdat het linnen maar net, net paste, vroeger weefden ze niet zo breed en de stoelzittingen waren dat wel.

We hebben ook een oude lange smalle Franse tafel van op de kop kunnen tikken, want het is een lange smalle ruimte waar hij moest komen, nog niet zo makkelijk. De laden aan de kopse kant zijn heel diep, daar werd vroeger het stokbrood in bewaard. De tafel is ook ruim 100 jaar oud.Wat een verhalen zou die kunnen vertellen......

Ik zoek altijd net zo lang tot mijn interieur dat is wat ik me er van had voorgesteld, het moet kloppen bij elkaar en er toch niet gestyld uitzien.Voor mij geen "wit maar warm".

Ergens op het net vond ik weer deze stoere smeedijzeren kandelaars, met een bakje eronder, daar kan je weer van alles mee, dat vind ik ook belangrijk, beetje multifunctioneel, paaseitjes er in, of straks eikeltjes of pompoentjes of een kerststukje.

De stoelen hebben zo,n schattig klein bewerkt randje aan de bovenkant, het zijn best stoere zware, teakhouten stoelen, maar dat randje maakt het dan net weer wat lieflijks, ook de kleur taupe heb ik een ietsje bewerkt met boenwas voor een ouder effect.

Een huis moet voor mij warmte en persoonlijkheid uitstralen, en dan maakt het niet uit en welke stijl het is ingericht, als het de persoonlijkheid van de bewoners weerspiegelt voelt dat meestal goed.

Die harmonie probeer ik ook in mijn eigen interieur te leggen, een vroegere werkgever zei ooit eens, doe een sollicitatiegesprek bij iemand thuis, dan zie je veel meer van hoe iemand is.

Ëén wand links is gereserveerd voor quilts, daar hang ik iedere keer een andere neer al naar gelang het seizoen.En het voelt fijn om je te omringen met spullen met toegevoegde waarde, zoals deze twee handgemaakte perfecte "niet perfecte" schaaltjes van een Deense vriendin.

Als je de deur achter je dicht doet kom je terecht in een wereld die niet altijd helemaal de jouwe is, juist daarom vind ik het belangrijk, dat als ik die deur weer in stap, de veiligheid,warmte en de geborgenheid van mijn huis voelbaar is, en dat heeft niets met groot of klein of stad of platteland of duur of goedkoop te maken, maar alles met inrichting en uitstraling.Het is fijn als een huis al toegevoegde waarde van zichzelf heeft, maar de ziel breng je er echt zelf in.

En tis natuurlijk vakantie he.....dan is het hotel leven weer begonnen zeggen we dan maar, papa en mama runnen het "huishotel" met veel verve, er is slechts één gast, maar daar hebben we het dan ook "best druk"mee.....en het is altijd weer het dilemma of we maar zelf de boel opruimen achter de gast puberts jeweetwel .......of dat we de strijd aan gaan..............herkenbaar? of doen wij iets verkeerd? Fijn zonovergoten weekend allemaal weer!