Spectaculair nieuwtje........

Heb ik me daar toch een vreselijk leuk spectaculair nieuwtje..........Woepieieie......nee, ik ben niet in verwachting ( beetje jammer wel) en ik ga ook niet scheiden, ( gelukkig!!) verhuizen zit er ook niet in ( twijfelachtige vreugde) maar wat dan wel...........( behalve TWEE blogjes op één dag.....)

Ik ga "hangen" op de OEQC!!!! Of nou ja, ik hang er natuurlijk niet zelf, maar mijn quilts gaan er hangen. Is me dat nieuws of is me dat nieuws?

Ik ben gevraagd via via door Ada Honders, de organisator van de OEQC of ik belangstelling had om mijn quilts als gastexposant tentoon te stellen.

In eerste instantie schrok ik me naar, IK....???? eh......Nou ja......jullie weten het allemaal wel, de puntjes die ik wel eens mis, de blokken die zomaar verkeerd om staan...........en dat tussen de groten der aarde? Want zo zie zag ik de OEQC toch wel een beetje.......

Maar goed, Ada heeft navraag gedaan bij "die en genen" ( geen idee wie er zo lovend over me is geweest, maar bij deze bedankt! ) En zo is het gekomen, of beter gezegd, zo gaat het nog komen vanaf 17 oktober tot 20 oktober in de Koningshof in Veldhoven. Hier (klik) kun je er alles over lezen.

Gelukkig kan ik het mij niet permitteren om naast mijn schoenen te gaan lopen van trots of verwaandheid, want stel je voor dat ik val en mijn andere knie ook nog een horrorknie wordt, dus dat scheelt, ik blijf gewoon "met de beide beentjes op de grond"ofwel, Down To Earth! Hollands plattelandsmeisje.

Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet heel trots ben, ik vind het G*E*W*E*L*D*I*G, een hele eer. Ada heeft een hotelkamer gereserveerd in de Koningshof, de naam alleen al roept weer van die heerlijke associaties op, Koningshof...Koningklijk......Mmmmm

Er is nog een heel programma voor deelnemers met o.a. de prijsuitreiking,een diner, afsluiting, gezamenlijk ontbijt etc.Ik ga er samen met vriendin heen en we laten het allemaal op ons afkomen en gaan er van genieten.We zitten die vier dagen bij de tentoonstelling aan een tafeltje en beantwoorden alle vragen, en als ik dames zie met een loupe ga ik even onder die tafel zitten.

Enfin, het is echt even down to earth, want het geval wil wel dat ik nog bij al mijn 18 quilts tunnels aan moet zetten, ze zijn allemaal keurig omgezoomd, want toen had ik er al wel over gehoord dus ik was al spoorslags begonnen, maar nu de tunnels nog. Komt allemaal goed, ik weet het zeker.

Ik heb helemaal niet de pretentie dat ik mooier of beter quilt dan iemand van jullie, alleen heb ik in de jaren wel een collectie opgebouwd met een eigen uitstraling, en dat was ook de reden om mij te vragen hiervoor.

Ik hoop heel veel mensen te ontmoeten op de OEQC, maar eerst moeten er dus, zoals ik al zei, nog wat steekjes gezet worden, dus voor nieuwe projecten is even geen plaats, komt ook weer goed! Na oktober.

Bedankt iedereen!

Ik wist wel dat velen van jullie van vingerhoedjes hielden, maar dat er ook zoveel hartverwarmende en aardige reacties zouden komen over mijn blog had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen denken.Dat er zoveel mensen meegenieten van mijn eenvoudige leventje en de stukjes op de fiets is toch wel heel verrassend!Want ik heb geen groots, meeslepend leven, integendeel,ik kan (en wil) gewoon genieten van de kleine dingen om me heen, en meestal lukt dat uitstekend, en soms wat minder.

Een blog schrijf je omdat het leuk is om iets te delen met elkaar, en om iets te laten zien aan een ander. Ik schrijf het echter in eerste instantie vooral voor mezelf en mijn gezin, om er aan het eind van het jaar een boek van uit te draaien, en dan is het zo leuk als je al die fietstochten en die uitjes en die dingen die je het hele jaar door met elkaar beleeft hebt terug te lezen.

Inmiddels blog ik in augustus al vier jaar, 6 augustus 2008 was mijn eerste korte blogje, nu vier jaar verder twee keer per week lief en leed gedeeld op een blog, het voelt als heel bijzonder.Natuurlijk zijn er mensen die er niets aan vinden, en dat is ook prima, dat voel ik zelf ook zo bij sommige blogs en mensen.Ik vond deze rake tekst van mijn favoriete schrijver Paulo Coelho ergens op " het WWW", en zo is het ook, niet iedereen kan je vriend zijn, dan is er iets mis, daarvoor zijn mensen te verschillend van elkaar, ook al deel je een hobby.

Het lijkt soms alsof iedereen die quilt, ook blogt, maar eigenlijk is het maar een hele kleine wereld in blogland, er zijn zoveel meer quiltsters die helemaal niet bloggen of facebooken of pinteresten. Die zijn op de achtergrond met hun hobby bezig en maken de prachtigste dingen, dat zie ik ook terug in de vele mailtjes en foto,s die ik krijg.(vooral blijven doen! daar geniet ik juist zo van)

Het dingen delen met elkaar heeft onbetwist een meerwaarde voor wie er voor open staat, maar je moet ook je grenzen er in bewaken. Ik las er de afgelopen week een column over in de Libelle. (pagina 39, nr. 37) sociale media moeten een aanvulling zijn op je leven, en niet je sociale leven vervangen. De tijd die je achter je PC of je smartphone zit kan je ook aan je echte levende vrienden besteden.Dat was iets om nog eens over na te denken.

Maar eerlijk is eerlijk.....als ik geen PC had gehad en niet op het Prikbord meelas, had ik bv ook deze prachtige muts niet gehad.........en had ik bijvoorbeeld Hanneke nooit gekend, en hadden we niet samen vreselijk kunnen lachen ( en huilen....) om onze knie perikelen. En zo zijn er de afgelopen jaren zo veel dingen en mensen en contacten geweest die veel goeds hebben gebracht, en ook dingen die achteraf erg tegenvielen, dat hoort ook bij het (virtuele) leven.Het is nooit zwart of wit, het gaat om de middenweg vinden, en die ligt voor iedereen anders........

Ik wilde wel dat ik tien van die pakketjes weg te geven had, tis er helaas maar eentje, en de winnaar is.....

Omdat het zoveel reacties waren heb ik nog twee troostprijsjes uit te delen, stofpakketjes uit mijn eigen voorraad, de echte " Jeannet stofjes" zoals ik dan altijd hoor,en die zijn gewonnen door  Inez en Renee,ik hoop dat jullie er blij mee zijn!

Geven jullie wel even je adres door en het komt er aan.Volgende keer weer wat moois over quilten....inspiration........enne...... ik hoop nog heel lang te blijven bloggen en dat mijn werkelijk geïnteresseerde lezers nog maar lang mogen meegenieten! Fijn weekend allemaal. Het wordt "alweer mooi weer !"

Inspiratie

Ik heb nu al bijna vier jaar een weblog, en mensen vragen vaak of ik altijd inspiratie heb om stukjes te maken,maar ik hoef nooit naar onderwerpen te zoeken, het leven van de dag is op zich al boeiend genoeg om er wat over te schrijven, wat ik wel héél vervelend vind is iedere keer dat gedoe met die weblog......weet je net hoe het werkt, komt er weer een update, kun je weer beginnen, dat staat me wel erg tegen moet ik zeggen,en dan werkt het weer niet naar behoren, maar goed, dat hoort ook bij het leven zal ik dan maar denken. De zwanen zijn weer terug!

ZIJ, zat pontificaal op haar eerste EI!

En ze legt er iedere dag eentje bij......Ze komt er voor mij even af, want ik breng haar dagelijks een boterham, ik weet zeker dat ze me nog kent,zwanen zijn heel trouw aan elkaar en aan hun broedplek, liefst een leven lang,vraag me niet waar ze s,winters zaten, maar nu zijn ze er weer. HIJ en ZIJ, Ze zitten achter op de camping. Benieuwd of ze van kampeerders houden.........(en andersom...) 

En deze twee "aanwaaigasten"komen ons ook regelmatig met een bezoekje vereren....natúúrlijk ook een boterham.....volgens mij vertellen ze het door aan elkaar....daar, bij die vrouw waar die gele vlag wappert krijg je altijd een boterham als je je charmes in de strijd gooit.........

Waar ik ook inspiratie uit haal  is de krant s,morgens, de dag begint niet goed zonder de krant, al tientallen jaren, iedere morgen, eerst lazen we twee kranten, ik las de Volkskrant en manlief het AD, dat werd toch een beetje te gek, nu lezen we allebei het AD ( wel jammer, ik vond de Volkskrant echt leuker, maar goed in huwelijk moet je wel eens concessies doen....) Ik weet dat veel mensen hun nieuws van internet halen, maar ik moet er niet aan denken om dat heerlijke geluid van die knisperende krant en de lucht van verse drukinkt te moeten missen.Er staat ook altijd wel wat leuks in.

En dan het dagelijks leven om je heen,ieder jaar weer, hier wordt buurmans wei bemest, alleen de machines veranderen met de tijd enigszins, zag je vroeger de mest met een vaart door de lucht vliegen, nu wordt ze meteen in de grond geïnjecteerd.Gelukkig verandert de lucht niet ( ik ben DOL op mestlucht....) het geeft het begin van de lente aan.

Ieder jaar is er weer de moestuin, de sla en bloemkool in de kas, en straks de eerste geoogste slakrop, Ik stel me altijd voor dat we dan met  z,n drieën op een stoeltje om die verschillende kroppen zitten in de kas, goeie olijfolie er bij, stokbroodje, en maar plukken en eten van die kroppen.......een voorstelling die overigens helaas het bevattingsvermogen van manlief ver te boven gaat. Die ziet ze liever op zijn bord aan tafel.

Aprilmaand is pinksterbloemenmaand, het mooie van deze bloemetjes vind ik dat het elk jaar weer de vraag is waar ze zich nu weer hebben uitgezaaid, soms heb je er heel veel, soms niet, en op de gekste plekken, je ziet ze niet zo veel meer met de kort geschoren gazonnetjes van tegenwoordig.Ik blijf ze prachtig vinden.

En de perenbomen die als eerste in bloei staan, het schijnt een heel slecht perenjaar te worden volgens de echte telers, ik weet het niet, aan deze bloesem zou je het niet zien.

Nee, dan dan deze foto van het veranderende platteland aan ons eigen weggetje.........spreekt voor zich, deze boerderij werd al genoemd eind 18e eeuw

Dat wat was....en dat wat nu is....en wat dus nooit meer zal zijn.........door dit soort veranderingen verandert je leefomgeving mee, en niet altijd ten goede, Fijne inspirerende week allemaal weer!

Maandagmorgenlogje

Volgens de krant moet het van de week een mooie lente week gaan worden, en gisteren kregen we er al een heerlijk voorproefje van, dat was genieten met een hoofdletter G! We hebben heerlijk gefietst met z,n drieën langs de zeedijk in Oudenhoorn en daar het watersnoodmonument bekeken.

Ik neem de weervoorspellingen meestal met een korreltje zout dan kan het niet tegenvallen, want je moet het altijd maar afwachten, ik heb te vaak van te voren plannetje gemaakt naar aanleiding van de praatjes van weerman "Krol"en consorten en die vielen dan letterlijk en figuurlijk "in het water" Overigens zijn we hier in "heerlijk huis" wel helemaal klaar voor de lente met deze mooie tere roze ranonkels.

Afgelopen zaterdag was de Naald en Draad dag, niet zo druk als anders, maar als je met een gezellig groepje "quilt en borduur meisjes"bij elkaar zit maakt dat ook niet uit. Je ziet en je spreekt weer eens iemand in het "echie". En het blijft heel inspirerend om te zien waar iedereen mee bezig is en wat er gemaakt is.Wat zijn mensen dan toch creatief en met van alles bezig.

Natuurlijke waren er huisjes......Ohhh, wat zijn die klein.....ik had ze eerlijk gezegd nog niet op ware grootte gezien, deze zijn van M. wiens zoon studeert voor makelaar.... als dat straks niet heel mooi in de hal van het kantoor komt te hangen. Petje af hoor!

En er is altijd een pakketje van Els en Liesbeth, combi van borduur en patch, het is nu de bedoeling dat we er allemaal wat van maken, de basis is hetzelfde, een "schoolhousse" ( waar zouden ze die inspiratie vandaan hebben.....) en dan verwerk je het blok tot wat je wilt en laat je het op de volgende N&D dag op 17 november ( zet in de agenda!) zien, leuk idee.

Afgelopen week heb  ik het huis een beetje in paassfeer gebracht, dat doe ik altijd geleidelijk, hier een dingetje, daar een stukje, en ik heb ook dit paashaasje gemaakt waarvan ik het patroon van haar uit Hall heb

En over hazen gesproken......gisteren was het ook de laatste appeltjeszondag, het gezegde is dan ook niet voor niets; in maart, de laatste appels in de taart, nou ja, bij ons dan op het bord, en de allerlaatste rotte appeltjes gingen naar deze tuinhaas!

Verder heb ik mijn kippenquilt nu helemaal af en opgehangen in de gang afgelopen zaterdag, een top maken is één, maar dan komt er nog minstens zoveel werk achteraan om het af te werken, enfin, dat hoef ik jullie niet te vertellen..... omdat iedereen zo weg was van de top laat  ik hem hier ter jullie inspiratie nog eens zien, zoooo leuk om te doen!Hannah en de meisjes houden er de wacht onder ( en over mijn rode schoenen...)

En nog even een close upje van de lussen en de knopen en de kantjes en de bandjes en het quiltwerk ( met de hand he....country stitching) , ik heb knoopjes op de hartjes en de bloemen gemaakt. O ja, het patroon van deze quilt staat in de quiltmania van maart/april 2010,het is nr. 76, en de stofjes komen grotendeels van Stegeman uit Rouveen.

En toen las ik in het AD ter geruststelling van mijn eigen gemoedsrust dat ik toch echt niet de enige was die niet helemaal PC proof is.......Pfffttt....gelukkig! toch niet zo blond als ik altijd maar denk dat ik ben, althans, het zijn" velen met mij "zoals Willem Duys dat altijd plachtte te zeggen....Overigens, hoe krijgen ze zoiets uitgerekend denk ik dan !?

Ik ben zo in de ban van de kippen geraakt, dat ik mijn grote kippenquilt nu ga maken in een miniuitvoering, ook helemaal leuk! Ik heb al vier minikipjes gemaakt.....NB Veel vragen over het kleine patroontje, die zijn bij Bobbin verkrijgbaar.

Mijn webwinkel is bijna leeg door jullie, grappig hoe het zo kan verkeren, ik blij, velen van jullie blij, ik ben nu in afwachting van het "boek der boeken" uit Zutphen........wordt vervolgt....Iedereen genieten van de lente week (als tie komt) héérlijk! 

De reis van de rode schoenen.....

Dit wordt echt een heel gek verhaal op de maandagmorgen, ik heb altijd iets geks met schoenen....eens, jaren geleden, was ik helemaal wég van deze rode Wolky schoenen, ik zag mezelf er al helemaal in lopen, hippe kekke schoenen.....dus besteld, en inderdaad, ze waren adembenemend prachtig! Trots presenteerde ik ze hier op mijn blog! Maar.....blijkbaar groeit je voet ook als je ouder ( en breder...) wordt, dus maat 40 wat ik altijd al járen had...was toch te krap!! je denkt, ik loop ze wel uit, maar dat gaat het nooit worden in de praktijk! dus ze verdwenen in de kast.Tot ik op een dag een mailtje kreeg van Haar...

Waar of ik nou toch die kekke rode schoenen gekocht had, want ze vond me ze mooi......nou, die waren al lang uit de collectie, dusse, jullie begrijpen het al....de schoenen werden voor een zacht prijsje verkocht en reisden af naar het hoge noorden!Met spijt in mijn hart....die mooie spiksplinternieuwe, maar toch echt te krappe schoenen.....als troost kocht ik een rode ketting, en een paar rode stofjes....Maar het bleef knagen,  *Zucht*die rode schoenen.......

Want weet je wat het nou is? Rode schoenen vertegenwoordigen een gevoel, rode schoenen geven beslist een heel ander gevoel als bruine of blauwe schoenen, nee, rode schoenen geven lef, zijn "kek", tillen je net even uit boven de saaiheid van het dagelijks leven, het is net als in dat sprookje van het meisje met de rode schoenen, als het meisje die schoenen aan trok kon de dansen als de beste! Dat gevoel!( hoewel dit sprookje wel bizar afloopt met die rode schoentjes.....)( deze onderstaande afbeelding heb ik ooit opgeslagen en dus niet zelf gemaakt)

Maar......toen opeens, van de week, ik kreeg weer mail van mijn favoriete schoenenwinkel! De wolkyshop, en daar zag ik ze..........DE rode schoenen.......niet zo rood als de andere, en een ietse pietsje minder mooi.....maar wel rood..en hip, en Kek...en hoog........Bestellen!!!! en wel in maat 41 nu. En ze passen, alleen het zien en het aandoen van de schoenen geeft me weer dat "WAUW Ik kan de wereld aan gevoel " Kennen jullie dat?

De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ze een heel klein beetje ruim zitten, zomerschoenen he, zonder dikke sokken, maar dat mag de pret niet drukken...vanmiddag ga ik inlegzooltjes halen bij de schoenenwinkel, en dan zitten ze perfect!Ik weet het zeker.........En zo kan het verkeren in blogland! Als jullie dus in het hoge noorden of in het winderige westen twee mensen met van die kekke rode schoenen zien lopen dan zou het zomaar eens kunnen zijn dat het deze zijn..........Iedereen weer een hele fijne week, voor ons is de vakantie over en dient zich het harde leven weer aan, nou ja...hard....

Over bindings en plattelandsleed

Ik heb weinig echt nieuws te melden, ik ben eens aan het inventariseren gegaan en daar kwam ik allerlei bindings tegen, genaaid, gestreken en keurig opgerold , daar ben ik héél erg goed in......maar ja....het zijn wel bindings....ze moeten nog ergens aan genaaid worden...........

Deze rode binding is voor deze quilt, ik ben altijd wel van het makkelijke, want ik wilde de binding doen van het kleine rode stofje wat ook tussen de sashings zit, kom ik tekort! Nou weet ik zeker dat er mensen zijn die dan naarstig op zoek gaan op het prikbord, internet, of medequiltsters om dat stofje te vinden en als ze het niet vinden een ander bijpassend stofje kopen, ik heb er geen last van, ik duik in de lades, en vind altijd wel weer een stofje wat er bij past, dan maar geen binding in één stofje.......het zij zo.......

Deze binding heb ik van de week gemaakt, 8 meter verschillende stofjes van zeven cm breed, ik snij de binding altijd zeven cm breed, eigenlijk benieuwd hoe breed jullie het doen? eerst deed ik zes, vond ik te smal werken, nu doe ik dus voortaan zeven cm.Wel zo prettig!

En die moet dus aan deze quilt genaaid worden, de BOM van Veronique,ooit....nou ja, ooit....ik werk er welhaast dagelijks s,avonds en zondags aan om de blokken af te krijgen, moet nu alleen nog de randen. Wat wel een beetje vervelend was dat ik de stofjes allemaal weer uit de kasten moest opdiepen, meestal maak ik de binding meteen, en dan zijn ze nog paraat en in het voorste, nu was het een heel gezoek en gestrijk.

En toen kwam ik ook nog deze binding tegen! Tja, dat was voor de quilt waar nagenoeg heel quiltend Nederland helemaal weg van waren, uit een quiltmania van de afgelopen zomer, de quilt was overigens zo gemaakt......

En de binding ook, die ligt al maaaaanden klaar.........maar ja.....ik zou deze met de hand doorquilten, mooi patroon gekocht in het vierkant, allemaal prachtig, met blomstergarn, lekker snel ( ! )  maar, wat is nou het geval? Dat patroon moet je met een blauwe stift opbrengen op de stof, nou heb ik daar al een hekel aan, dat ten eerste, ik hou niet van die blauwe stift, en hij deed het ook nog slecht, het ging moeizaam, dus het verdere verhaal laat zich raden......(komt nog wel goed hoor...)

En dit is een vrij recente binding,voor de kippenquilt, want die kippenquilt had ik deze rand omheen gezet, allemaal mooi en prachtig, maaaaar, de quilt was te groot voor waar ik hem op wilde hangen! Nou dat weer! dus, ik heb er een stuk afgehaald

Tis jammer natuurlijk, een mooie brede rand is helemaal niet lelijk, integendeel, maar ja, "beter een quilt aan de wand, dan een mooie brede rand" denk ik dan maar weer. Die afgesneden rand gebruik ik dus voor: De binding! Ik ben bezig om hem door te quilten met de hand want ik wil hem hebben hangen met pasen.......

En als laatste heb ik deze binding nog liggen, had ik net niet genoeg voor, opgeschreven op een blaadje wat ik nog miste, bij de Ufo,s het ontbrekende stukje er toch bij gekocht, makkelijke binding van slechts één stof

Die zal dus tzt langs deze quilt moeten komen, de levensboom van het patroon van Dorry, die is overigens nog niet eens opgeregen, maar daar kan ik niets aan doen! Mijn  tafel is te klein daarvoor en mijn knieën zijn in deplorabele staat, dat weten jullie, dus ik moet wachten op het zonnetje, en dan kan ik weer in het atelier in de tuin, daar heb ik een megagrote tafel en is het een eitje ( dat oprijgen dan, wat erna komt bepaald niet natuurlijk) maar goed, daar is het streven ergens in december, dusse........tijd genoeg, toch?

En dan nu nog een verhaaltje over onvervalst plattelandsleed.....ik kwam thuis en ik zag vanuit de auto iets vreemds onder de wilgenknotboom, iets grijs...was het een duif?......dichterbij gekomen keek ik recht in de ogen van een sperwer.....Brrrrr.....en die zat bovenop een kippetje......

Oeps, ik vloog uit de auto, het beest vloog weg en kippetje lag stilletjes op haar rug met de benen omhoog, wachtend op de dingen die komen gaan.....meestal voorspelt dat niet veel goeds.....maar ik zag haar nog ademen en heb haar meteen omgedraaid, en gelukkig was ik net op tijd gekomen, versuft en in shock waggelde ze weer op zoek naar de andere kippen die in doodse stilte onder de heg verstopt zaten. 

Pfoei....het was ons beste eierlegstertje, ik had geen minuut later moeten komen.Kippen zijn wat dat betreft ook rare beesten, want als ze nu eens spartelde, of kakelde, maar nee hoor, dat doen ze alleen tegen elkaar. Hier heeft zoonlief een weekje voorjaarsvakantie, dus dat is lekker uitslapen en uitstapjes.Fijn weekend allemaal, ik geniet even dubbel van mijn zondagochtendeitje......