Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 15 oktober 2018

Weekendje Veluwe

De MiniBEE van vorige week gaf opeens weer een boost ten aanzien van het quilten! Waarom had ik deze bloemen nou al heel de zomer geknipt en wel onder een perspexplaatje liggen op de tafel? Het was toch eigenlijk zo gepiept?
Op naar de volgende rand, dat zijn de vier mandjes op de hoeken, en de appliquatierand, kon ook weer wel eens even duren, veel lange stengels maken met het baismakertje.
Ik had de afgelopen week ook nog een "date met Ageeth", het is ons gelukt om zo,n mooi pakket limited edition stoffen van Margareth Mew te bemachtigen! Ze had het speciaal voor ons meegenomen in haar handbagage, is dat aardig of niet? Het is een pakket om de nieuwste quilt van haar te maken, maar dan hebben we weer allemaal dezelfde quilt, en mensen die mij kennen, weten het, daar hou ik niet van.
Leuk om over na te denken waar deze stoffen in verwerkt kunnen worden, en het leuke van dit verhaal vind ik, dat het out of the box is, er zitten weer totaal andere stoffen in dan in mijn eigen stash, en toch is de uitstraling, dat antiekerige, waar ik zo van hou, helemaal aanwezig, dit was overigens één zakje, zo zijn er nog maar liefst vijf!
Ik heb er al de Plus zegelboekjes dit keer aan besteed, geeft veel meer rente dan op de spaarrekening, ik ben er dol op, zegeltjes plakken, met 50 % rendement, waar kom je er nog om?
Het was weer een mooie week, buiten zie je de herfst langzaam zijn intrede doen, en op sommige plaatsen toch ook weer niet.Het was gewoon een warme wind als het al waaide, afgelopen zaterdag was het opeens weer even hoogzomer met 25 graden.
Ik ben het weekend op de Veluwe geweest met Spinvriendin Elsje, het jaarlijkse spinweekend op Mennorode. Mennorode is sinds een paar jaar niet meer in het bezit van de Doopsgezinde Broederschap. Het is een commercieel conferentiehotel geworden,en dat brengt onvermijdelijk veranderingen met zich mee.
Dat hoeft niet altijd slecht te zijn natuurlijk, maar soms is het even wennen, al blijft het nog steeds een machtig mooie plek om te vertoeven.Voor mij het vijfde weekend, voor de landelijke spingroep een jubileum van 20 jaar al weer.
Ik heb er elk jaar over geschreven, het blijft een magisch weekend, zoveel vrouwen die spinnen op een spinnewiel, al die inspiratie, de rust en de roerigheid naast elkaar, 80 vrouwen op het hele weekend, en nog eens 60 er bij voor alleen de zaterdagen voor wie nou denkt dat spinnen iets voor "ouwe taarten" is, hier het tegendeel, en ze was beslist niet de enige,spinnen is HIP.
Je komt er mensen tegen van allerlei pluimage, wat te denken van Andrew, uit Engeland, waar hij priester is van een eigen parochie en fervent spinner. Het bijzondere vond ik, dat hij zo zichzelf was, wars van opsmuk regeltjes en "hoe het heurt", hij was totaal zijn eigenste aardige zelf, met zijn zwarte plooirok, zijn Keltische kruis en  dito spinnewiel.Geweldig.
Het was mooi op de Veluwe, weer een totaal andere wereld dan hier aan de kust, de sfeer, de geuren, het landschap, de kleuren van de aankomende goudgele herfst,práchtig! Wat een mooie plek daar diep in die bossen, of er even niets anders meer is, zo voelde het ook.
Het mooie is, dat de gesprekken verder gaan, waar ze vorig jaar gestopt zijn, naadloos, het klikt meteen weer, dit is zo,n leuk uitje. Je zit een heel weekend in een zorgeloze bubbel en soms heeft een mens dat gewoon even nodig in deze roerige wereld waar altijd van alles moet.
Er zijn heel veel verschillende wielen, van zeer primitief, tot heel geavanceerd waar je met allerlei ratio's, kan spinnen, de mijne heeft vijf ratio,s een Suzie van Mayacraft, maar ik weet nog steeds niet waar ze voor dienen Oh shame......Dit onderste wiel is een Canadees wiel, 110 jaar oud, geïmporteerd uit Canada waar het vroeger een werkpaard was, prachtig om het werkend te te zien.
En dit spinnewiel is ook een heel bijzondertje, kom je niet vaak tegen, zeer geavanceerd, met dus heel veel ratio,s, Geen idee hoe dit werkt, maar het werkt uitstekend, het was mijn "spin"buurvrouw uit Dinxperlo die er superdun op spon.
Het moge duidelijk zijn, het was weer een geweldig weekend, volgend jaar weer, en dan zeg ik er maar bij, bij leven en welzijn, want voor je het weet, heeft het leven iets heel anders voor je in petto waar je totaal niet op gerekend heb, wat je helemaal niet wilt en waar je wel mee te dealen hebt.
Daar was ik me het afgelopen weekend weer wel pijnlijk van bewust, en ook van de woorden van wijlen Renate Rubenstein. "Heden ik, morgen gij" want zo is het wel.En ik weet het, je kunt niet al het leed van de wereld op je nek nemen, maar er zijn dingen die je raken in je ziel en waar geen woorden voor zijn.
Ik sluit af met de wijze woorden van Lucebert, die staan op één van de gevels van Mennorode geschilderd, sommige dingen veranderen gelukkig niet, allemaal weer een fijne week gewenst.

Hartelijke plattelandsgroet, Jeannet

maandag 8 oktober 2018

Nazomer, of Pré Herfst?

Ik begin maar het de uitslag van de Molenprijs van de Bank Giro Loterij, het goede nieuws is dat de molen van Oostvoorne maar liefst 7583  stemmen heeft opgehaald, en dat was gelijk aan het bedrag wat ze daar voor kregen.
Het was dan wel niet de felbegeerde hoofdprijs van € 94.000 maar ach, het geld komt ten goede van molens, en molenaars, geloof mij maar, die zijn zo loyaal als wat ten opzichte van elke molen die er is in Nederland, dus het was absoluut een feestje waard ! Nogmaals iedereen hartelijk bedankt die zijn stem heeft uitgebracht.
Het is nazomer, of Pré Herfst, zo je het wilt noemen, tjonge jonge, wat is het weer genieten met een hoofdletter G, wat een weertje zeg, we zijn gaan kamperen op onze eigen camping, en dat is me heerlijk! Twee stoelen helemaal achteraan het terrein gezet, een fenomenaal uitzicht over de spruitjes, de geluiden van de vogels, de buurman die zijn peren plukt,
Op de achtergrond in de verre verte de kerkklokken van het dorpskerkje, het is alles en niets.Ik had een boekje mee, maar dat werd het niet, wat een helend verhaal om daar alleen maar te zitten, te kijken en te luisteren en verder helemaal nada niets.
De vogels hebben het overal zo druk mee om hun wintervet eraan te eten, of om te verdwijnen naar verre warmere oorden om te overwinteren, terwijl er andere al weer aankomen vanuit het noorden om hier de winter door te brengen, zo mooi om te zien.
De laatste bloemen zijn uit de tuin geplukt her en der, het is een fleurig najaarsboeket geworden voor de tuintafel.En ik had me voorgenomen om van die kweeperen nou eindelijk eens van die zo geroemde kweeperengelei te maken! Want wat een kweeperen hingen er aan de boom, ongelofelijk zo veel dit jaar.
Wat moet ik er van zeggen? Het was een heel werk, dat ten eerste, al die harde peren snijden ( maar dat heeft manlief gedaan)  en koken en zeven, maar dan heb je ook wat en dat koken doen ze natuurlijk vanzelf, daar hoef je niets aan te doen, maar o wee, wat schetst mijn verbazing toen de gelei niet dik werd, ondanks de geleisuiker........
Jeetje....had ik weer.....het leek allemaal zo eenvoudig! Nou bofte ik, want laat er nou een Opperkok van de "Are Zêê " zoals wij Goeree Overflakkee noemen, op bezoek komen! Die had pectine bij zich, potjes weer open en de dunne gelei terug in de pan gegooid, pectine er bij, en jawel, zo kwam alles toch nog goed!
En over die "Are Zêê " gesproken....we waren er zelf ook nog deze week. Het was ook weer zo,n mooie gouden herfstdag, waar de week patent op had, er was hier nog geen herfstkleur te zien, maar oh, wat was het er mooi en stil en landelijk en weids op die dijken daar.
Ik wilde even langs de slikken van Goeree, bij Melissant, daar staat om deze tijd de zeekraal in bloei, bloedrood, zoooo mooi. Aan die slikken heb ik hele goede herinneringen toen ik daar, vroeger.....toen de benen nog in een staat waren dat ik zoiets kon, met een vriendin úrenlang over die verstilde slikken banjerde, ter hoogte waar je hier de koeien ziet staan,met aan de andere kant Schouwen Duiveland. Boterhammetje mee. Mooier kon het toen niet worden.
Sommige bomen krijgen in de herfst ook die intense, bijna niet echte, bloedrode kleur, deze esdoorn bijvoorbeeld, plaatje tegen de strakblauwe lucht.
Dus het is echt wel de Pré herfsttijd, ook door de paddenstoelen die je overal tegenkomt, het is zo genieten nu in de natuur, buiten, van de zomer zat ik binnen door die vreselijke hitte, maar dit, dit overtreft weer alles, dit is absoluut mijn lievelingsseizoen.Er is straks nog genoeg tijd om binnen te zitten, dat boekje wat ik bij me had daar achterin de tuin.....dat kan ik dan ook nog lezen.
In de nacht van zaterdag op zondag trok de wind even aan, en de laatste noten vielen van de boom, het is een behoorlijk grote oogst, dat had ik niet verwacht, ik zag alleen maar blad en geen noten.Manlief zei steeds dat het wel goed zou komen, en zoals altijd had hij wéér gelijk ;)
Op handwerk gebied weinig gedaan, te veel buiten geweest, maar vandaag, en nog wel op een maandag, waar eigenlijk de huishoudelijke plicht roept.....heb ik een quiltdate, of een miniBEE, hoe je het wilt noemen. Wat een molen al niet teweeg kan brengen ;) Ik kreeg een hele leuke reactie van een quiltster uit Oostvoorne, waar het quilten wat was weggezakt, met de vraag of we wellicht wat samen zouden kunnen doen! 
Een afspraak was zo gemaakt, we kwamen niet uitgepraat over van alles behalve over quilten, dus dat gaan we morgen inhalen enne....Psstt.....volgens mij vinden we elkaar LEUK, hahahaha. Kom ik ook nog eens aan een steekje prikken toe!Het zal deze week weer een mooie week worden, blijven genieten dus, voor de herfststormen losbarsten en de regen tegen de ramen geselt.Plezier iedereen er mee en ga vooral naar buiten, al steek je je neus maar regelmatig door de deur om die speciale herfstgeuren te ruiken.

Fijne week allemaal weer, hartelijke plattelandsgroet, Jeannet