Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van het leven van een plattelandsquiltster ( sinds kort zelfs weer met een spinnewiel....en hellup....ook nog een weefgetouwtje...) die graag haar hobby,s en enthousiasme wil delen met anderen. Wil je me iets vragen of delen? Mailadres staat bij mijn profiel links.

maandag 1 september 2014

De enige mooie dag van de week........

Als ze het de hele week al hebben over slechts één mooie dag, op woensdag....op de TV, in de kranten en op allerlei weersites, dan moet je als Nederlander wel het idee hebben dat je wat mist als je niet massaal een vrije dag aanvraagt en je afspraken afzegt of je ziek meld en er meteen massaal op uit trekt, of er nóóit meer mooie dagen komen...........
Wij dachten, de vakanties zijn nagenoeg voorbij in Nederland, onze camping is helemaal leeg, manlief had vorige week nog vrij, dus we zoeken de rust en de ruimte op Tiengemeten op! En dat dachten met ons hónderden andere mensen ook.....hadden wij weer.......Wat heb ik toch altijd een bijzondere doodgewone ideeën.......en ik had thuis nog speciaal gekeken of er geen activiteiten waren, want dan is het er zeker een drukte van jewelste weet ik uit ervaring.
Ik schrok me naar toen ik heel die massa zag, hoog "opa en oma met de kleinkinderen gehalte".....en wilde meteen rechtsomkeert maken, gelukkig haalde manlief, die dat wel gewend is van mij na bijna 25 jaar huwelijk (hutjeopdeheikneuter) stoïcijns de fietsen van de auto en sloten we ons aan bij de meute.
Op het eiland aangekomen ging iedereen rechtdoor naar het bezoekerscentrum en wij heel erg snel linksaf, en eerlijk is eerlijk, daar werden we gelukkig al heel snel geconfronteerd met de zo gezochte en geliefde rust en ruimte en mooie uitzichten.
Want de uitzichten waren weer fenomenaal, overal waar je keek was het water en vertes en vogels en verstilde boerderijen.Wij komen er als het even mee zit één keer per jaar, het is niet zo ver bij ons vandaan.
De guldenroede deed nog zijn best in het late augustuszonnetje, de doorkijkjes waren prachtig.Het Eiland is slechts twee kilometer breed en zeven kilometer lang en er woont nog één vaste bewoner, Hugo, die ook beaamt dat het met de "echte rust" van vroeger, toen het nog een landbouweiland was, wel gedaan is met de komst van Natuurmonumenten.
Overal waar je over het eiland kijkt zie je water, daar is het natuurlijk een eiland voor, scheepjes varen eromheen, aan de ene kant de Hoekse Waard en aan de andere kant Goeree Overflakkee en heel in de verte de contouren van de Haringvlietbrug.
Velden vol met het lichtpaarse munt, het was dan wel geen hei wat er groeide, dat zie ik ook zo graag, maar dit maakte veel goed, het was in elk geval dezelfde kleur.
Wat is het een prachtig eiland, bijna on Nederlands, benevens de drukte dan, dat vind ik echt typisch het overvolle Nederland. Gelukkig blijven de meeste mensen dan toch op die drukke plekken hangen, het is nog steeds zo dat als je uitwaaiert er toch wel die stilte en die ruimte te vinden is.
We merken wel dat het eiland maximaal wordt geëxploiteerd door Natuurmonumenten, en dat het er dus ook steeds drukker en toeristischer wordt, wij komen er al sinds de eerste opening in 2006.en dan is er veel veranderd.Een natuurspeeltuin, pannenkoekenhuis, twee musea,s
Ze verhuren er ook huisjes tegen hele hoge prijzen die voor een normaal mens niet op te brengen zijn, vanaf 750 euro per week in het naseizoen voor een simpel vierpersoonshuisje, fors minpuntje vind ik persoonlijk voor een organisatie als Natuurmonumenten die het qua contributies juist ook moet hebben van de gewone man.
Deze boerderij, de Laurettahoeve, kost velen malen meer, maar goed, dat mag de pret voor ons gewone lieden niet drukken, wij hoefden slechts de overtocht van de pont te betalen.
Op het uiterste puntje van het eiland, aan de oostzijde, vind je herberg Tiengemeten, dat wist manlief nog feilloos te vinden, koffie en een onvervalste hamburger......je krijgt hem overal mee naar toe met dat recept..... het was er heerlijk relaxt op het terras met overal waar je keek de masten van de kleine zeilscheepjes.
Ondanks mijn schrik voor de drukte hebben we het heerlijk gehad, we hadden de fietsen bij, er is niet heel veel te fietsen, hooguit een kilometer of twintig,want het is eigenlijk meer een wandeleiland, je Meindl of Lowa wandelschoenen aan en struinen door de ongebaande paden, daar kom je echt niemand tegen en kan ik van dromen, maar dat is niet meer, die schoenen staan ver weg gestopt achter in de kast.
De dag vloog om, het was een perfecte dag voor zo,n eilandbezoek, zon, weinig wind, prima temperatuur,want geloof maar dat het er ook kan spoken in de winter, zo helemaal kaal middenin het Haringvliet.Tiengemeten staat in de top drie van de donkerste plekken s,nachts van Nederland.Als die huisjes niet zo duur waren zou ik er graag een weekendje vertoeven, maar die prijzen vind ik moreel onaanvaardbaar.
We hebben het Rien Poortvlietmuseum bezocht, ook daar was het erg rustig.Prachtig hoe die man de gewone dagelijkse dingen kon vastleggen.Zijn tekentafeltje stond er nog alsof hij er zo achter was weggelopen.Een aanrader als je toevallig op het eiland komt.
Er heeft een heel stuk in de nieuwste Landleven gestaan over Tiengemeten, ook dat maakt het natuurlijk meteen een stuk bekender voor een heel aantal mensen, het zijn gemengde gevoelens, enerzijds de rust en de ruimte en de fenomenale natuur die je niet wil "massaliseren", anderzijds de commercie die geld in het laatje moet brengen en dus onder de aandacht gebracht moet worden van een breed publiek. Het is een discussie waar Natuurmonumenten momenteel zelf ook mee worstelt tav haar terreinen.Hier (klik) kun je er over meepraten.
Moe maar voldaan keerden we weer huiswaarts. (Ik zal maar niet zeggen hoe druk het toen weer was op de pont.......ik zat bijkans op schoot bij zo,n stoere natuurmonumentenman....... De rust keerde weer over het eiland en Hugo was de enige vaste bewoner die achterbleef, maar of tie dat nou zo leuk vind.............Het word deze week mooi nazomerweer,de vroege ochtend is al veelbelovend, mannie is weer naar zijn werk, zoon naar school, mama gaat er van genieten, sterker nog......ik ga een week vrijwillig OFF LINE. Okay.......ik kijk één keer per dag in mijn mailbox. Reden? Lees mijn spreuk van afgelopen vrijdag.......fijne week allemaal!


vrijdag 29 augustus 2014

Spreuk

Spreek niet alleen uit ervaring, maar zwijg ook eens uit ervaring........

woensdag 27 augustus 2014

Wolmarkt Zierikzee

Een paar weken geleden, toen het gelukkig nog niet niet zo nat en koud en winderig was, werd er in Zierikzee weer de tweede wolmarkt georganiseerd.
En er was wol, wol in alle soorten en kleuren, zon en wol en mooie luchten boven de kramen, Zeeland, wat wil je nog meer? Nou ja, goed kunnen breien natuurlijk.....euhhhh
Zoiets bijvoorbeeld, dat mooie inbreiwerk, ik blijf het prachtig vinden.Ik kan inmiddels wel een beetje breien hoor, al gaat het nog steeds niet snel, deze sokken ben ik al een maand aan bezig, en dan te bedenken dat al die feestboekers een paar sokken breien in een week.....één hele week.......stug dooroefenen is me aangeraden......
Ik brei ongeveer 4 cm op een hele avond, nou ja, tuurlijk is het geen race of aangenomen werk, maar met al die wolletjes in het zicht is het wel aardig als het een beetje opschiet, toch? Ik moet er nog steeds over nadenken of het me nou al die tijd wel waard is die ik in een sok stop.............maar ik dwaal af van de markt.
 Viltwerk was er te kust en te keur, dat lijkt wel steeds meer in opkomst, ik ga me er niet aan wagen, er is al zoveel leuks in het leven, en dat kan ik geeneens bijbenen.
Dit blijft ook altijd leuk en lijkt wel niet uit de mode te raken, gaf ik 30 jaar geleden al workshops in.
Dit vond ik een grappig dingetje, een vlechtwiel, gemaakt van een boomschijfje met inkepingen, het nieuwe loomen??? of moet ik zeggen, het loomen voor de Vrije Scholen? Het is keileuk, het lijkt een beetje op het punniken van vroeger, maar dan toch anders,wat een plezier voor twee euro.
Gevlochten shawls van vilt, je moet maar op het idee komen, dat is met alles, soms zie je iets, en dan denk je, waarom ben ik daar niet opgekomen? Zo simpel, dat is met het vlecht wiel eigenlijk net zo.
Dit vond ik ook heel erg leuk, dat waren boeken die van hout, triplex waren gemaakt, je kon ze schilderen, of met textiel bekleden,achteraan staat er één waar de binnenpagina,s ook al geschilderd waren en versierd met een gedicht, komt tie weer, je moet er maar opkomen!
Weven was er ook vertegenwoordigd, ik sta er dan wel altijd van te kijken wat een creatieve mensen er toch zijn, heel veel amateurkunstenaars die hun werk verkochten, prachtig!
Je ziet weer wollige bekenden, bij Jeannet Koek die ik ken van de landelijke spindagen heb ik een mooi nog te spinnen wolletje gekocht,het witte en zwarte wolletje is wol van Hollandse schapen in oostbloklanden gesponnen en tot slot een ölandgarentje, voor de prachtige warme kleur.
Het was een leuke markt en ik hoop dat tie stand houd elk jaar.En voor wie nou denkt....kon ze dat dan allemaal lopen met die horrorknieën !? Nee Ja hoor! achter dit "hippe hulpmiddel", zelfs om te bouwen tot rolstoel, limited edition, als je het doet moet je het goed doen natuurlijk, en de kleur viel helemaal niet uit de toon op deze kleurrijke markt.
Voor volgens jaar kwam vriendin Elsje met het idee om er een "Spinin" bij te maken, een meeting met allemaal spinsters, ook een heel leuk idee, ik ben van de partij met het wieletje bij leven en welzijn zeggen ze er dan bij he.........!
Vandaag is er zon beloofd, heel veel zon en 23 graden, dat mag ook wel na zo,n dag als gisteren, ik geloof niet dat het 5 minuten droog is geweest, het toilet kon niet meer doorgetrokken worden zonder te overstromen, wat een dag zeg.We gaan het beleven!

maandag 25 augustus 2014

Kleurige blokken

Een tijdje terug liet ik hier de blokken zien waar ik aan bezig was, grote blokken geënt op het "bearpaw"patroon.Mijn zomerwerk.Want tussen al de drukte en de campinggasten door wordt er natuurlijk ook nog wel wat gemaakt als het niet al te warm is.
Ik wil zestien blokken maken, de maat is ong. 40 x 40 cm en met sashings ertussen komt de hele quilt dan op 2 x 2 meter, mooie maat.Ik heb er nu in totaal 12 af, dus nog vier te gaan.
Het meeste doe ik met de machine, de maten staan er duidelijk bij, snij en knip ik, en in elkaar naaien.
Het is een beetje gek met deze blokken, steeds geven ze mij een ander beeld, als ik ze plat voor me heb liggen zien ze er weer heel anders uit dan als ik ze ophang en er tegenaan kijk.Hebben jullie dat nou ook wel eens?
En dan denk ik weer, zijn ze niet te kleurig? hoewel ik daar natuurlijk wel van hou. Ik ben geen echte groenfan hoewel er eigenlijk geen kleur is die ik niet echt mooi vind, maar groen,......mwah, het wordt wel vaak gebruikt in antieke blokken, gecombineerd met roze bv.
En dan vind ik het zachte antiekerige groen toch wel weer heel mooi hierbij. Bij het onderste blok heb ik me laten inspireren door twee oude boekenweeekgeschenkjes die ik kocht op een markt, gewoon voor de covers, vond ik zo mooi.
Als je veel verschillende kleuren gebruikt werpt zich op een gegeven moment de vraag op welke kleur de sashings moeten krijgen, ik speld er steeds een stukje stof aan, en ik denk dat het gewoon zwart moet gaan worden, antiekerig zwart.Zoiets wordt het dan.
Dat heb ik nog nooit gebruikt, out of the box, ook wel eens grappig om te doen.
Bij dit blok had ik even niet genoeg stof voor de puntjes, zien jullie het? De bruine stof was op, dus dat los ik dan gewoon zo op, ander kleurtje bruin er bij wat wel matcht met elkaar, net als vroeger.Ik heb best veel verschillende stoffen, maar nooit van die grote hoeveelheden van één stof.
Dit wordt de achterkant, vond ik er wel heel mooi bijpassen, nou, nog even te gaan, uitzoeken, strijken, snijden naaien en steeds weer denken, wauw, deze is de mooiste tot nu toe......Hier hangt het kleurige twaalftal gezellig te wezen.
En dan heb ik me ook weer op het pad der doorquilten begeven,na het zuur is het zoet zei Balkenende toch? Doorquilten is niet bepaald mijn hobby, maar zoet was het.....Een quiltje wat al ruim drie jaar gesandwicht  en wel op de stapel lag, en ik vind het nog steeds een mooitje, niet groot, 75 x 75 cm, uit de winkel van Petra prins, gekocht als pakketje.
Maar het zijn de kleuren en de stoffen die het doen. Hartstikke eenvoudig patroontje, en zo zie je weer, overweldigend veel reacties op FB, het zit hem vaak toch echt in het simpele, de eenvoud, in velen opzichten......
Van de week nog even langs de Quiltster in Dreischor gegaan voor een biesje voor de binding, en gelijk wat nieuwe lapjes gekocht, wat heeft Marcha toch een heerlijke collectie, klein winkeltje, maar wat ze heeft is toppie!
Spiksplinternieuw uit de dozen gekomen die paarse, viel ik even met mijn neus in de boter......en ik heb al weer zoveel stoffen opgesneden aan mijn blokken, dus er is weer ruimte in de laden, en van de week zag ik een prachtige goedgevulde kast bij iemand........ik voelde mij meteen niet meer schuldig over zoveel stof, dat haal ik niet half, dus dat was lekker kopen.......
Laatste vakantieweek hier, het is ongelofelijk hoe snel de camping leeg is en de telefoon verstomt als er slecht weer voorspeld is, zo heb je het zo druk als een telefoniste met al die strandgangers die op het laatste nippertje nog een plek zoeken,wat we niet hebben, en zo is de rust weergekeerd, niets zo veranderlijk als het leven van een campingeigenaar.....ook weer prima overigens! Hoewel een beetje zon wel terug mag komen,ik hoop woensdag, want dan heb ik een "leuk plannetje met mijn mannetje......"

vrijdag 22 augustus 2014

Spreuk



De beste manier om mensen echt te leren kennen is door met ze op reis te gaan.