Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

woensdag 8 augustus 2018

Na de pruimentijd en een Koninklijk bericht.........

Daar sloot ik mijn laatste blogje mee af, tot in de pruimentijd of iets ervoor of erna. Nou, de pruimen zijn inmiddels weer te verkrijgen, of ze sappig zijn na zo,n hete zomer, betwijfel ik een beetje, maar we doen het er mee.
Ik heb ong. een week geleden een leuk bericht gehad via de mail van de KB, de Koninklijke Bibliotheek, over mijn weblog, ze willen mijn weblog gaan archiveren, om deze te bewaren voor toekomstig onderzoek en als naslagwerk.Wow, dat is best een bijzonder verhaal.
Maar wat houd zoiets nou eigenlijk in? Nou de KB houd zich o.a.bezig met archivering van allerlei websites en ook blogs, kort gezegd digitale media, om die te bewaren voor later voor als we niet meer weten wat een website en een blog is.Het idee erachter is dat je met een website, of een blog, digitaal een beeld neerzet van hoe de wereld, het leven, de cultuur, er momenteel uit ziet, in deze tijd, en de manier waarop je dat deelt met de buitenwereld.En in dit geval dus nav handwerken.
Websites bevatten vaak waardevolle informatie die niet analoog verschijnt, om het met de woorden van de KB te zeggen, en daarom zijn websites als "digitaal erfgoed" het behouden waard, en dat is internationaal erkend in het "Unesco Charter on the Preservation of the digital Heritage uit 2003"
Nou ja, dat is natuurlijk een mondvol en als ik dat dan weer lees vind ik het best leuk om daar voor geselecteerd te zijn, maar er zijn talloze websites die ook net zoveel of net weer andere informatie bevatten, maar die niet opgemerkt worden.Dus nee, ik loop niet opeens naast mijn schoenen.
Het is natuurlijk wel speciaal, over 100 jaar kan je dan kijken naar mijn blog, en je ziet dat zoonlief examen heeft gedaan, en dat er een vlag en een tas buiten hangen, examen....huh, wat was dat toen ook al weer? Dan zijn er vast hele andere manieren en methoden en gebruiken om een examen te doen. Enne....zijn er dan bv nog wel molens?
Het is een beeld wat je neerzet, in mijn  geval, van de omgeving , van je huis, het interieur, het landschap, de natuur, de planten die in deze tijd in de mode zijn, het welbekende pannekoekenplantje, en de manier waarop mensen nu in het leven staan.
Bijvoorbeeld de manier waarop er heden ten dagen,in 2018  het graan van het land gehaald wordt, dat zal over 100 jaar er vast totaal anders uit zien. En natuurlijk zijn er beelden genoeg die dit laten zien, maar ook digitaal is het belangrijk dat dit behouden blijft.
Hoe werd die informatie gedeeld, vooral dat is een belangrijk item voor de KB, Blogs zijn al best een beetje "uit". De digitale wereld wordt razendsnel ingehaald door allerlei andere vormen.
We breien nu weer ( zien jullie hem steeds langer worden) en we quilten, met de hand en met de naaimachine, huh...naaimachine.....zullen ze misschien 100 jaar verder denken, hoe mocht dat dan wel niet gaan, met een voetpedaal, misschien gaat het over 100 jaar wel met een afstandsbediening, kom je thuis, ligt de quilt klaar
en we bakken taarten en maken salades en poffertjes, dat zijn dingen die op dit moment "gewoon, gewoon" zijn.
Het is dus leuk dat de KB dit soort dingen voor het nageslacht bewaard.Het is een stukje webinair erfgoed.De blog van Martine (Klik) is ook geselecteerd, dik verdiend dacht ik zo ;)
We zijn een tijdje terug naar de kunsthal geweest, tentoonstelling Victor en Rolf, superleuk, gaan we ( nou ja we) dat over 100 of meer jaar ook nog zo beleven? Dit is overigens de trouwjurk van prinses Mabel.Trouwens wel een aanrader om nog te gaan kijken, duurt nog tot 30 september in de Kunsthal in Rotterdam.
Enfin, ik heb er toch ook wel even over na moeten denken, maar goed, zoals iemand anders al op merkte, als je blogt, dan ben je al een beetje van de hele wereld, en je let al op wat je wel en niet wil delen, het leven, althans mijn leven, is niet zo spannend en misschien juist daarom leuk voor anderen om mee te lezen, dat het gewone ook goed en zelfs bijzonder kan zijn.
Ik vind het nog steeds leuk om na tien ( ja echt, zo lang blog ik dus al) jaar bloggen stukjes te schrijven, beeldend te schrijven over de gewone dingen des levens, mooie foto,s te plaatsen van mooie echte pure dingen, inspiratie te delen, dus; Wie wil. leest weer mee, wie niet wil, ook goed, zoveel mensen, zoveel wensen.Dat maakt het leven ook boeiend.
Enne, als ik in Den Haaag kom, en daar kom ik niet zo vaak, beter gezegd nooit, wip ik nu wel een keer even binnen bij de KB. Voor nu ben ik erg blij dat ik de oranje lampionnetjes weer zie hangen, dat kondigt mijn favoriete jaargetijde aan, de HERFST! Het kan me niet snel genoeg gaan.

Hartelijke creatieve groet, Jeannet.

maandag 18 juni 2018

Geslaagd en een zomerstop

De afgelopen week stond in het teken van een geslaagde zoon! Wéér een geslaagde zoon, net als twee jaar geleden, nu voor de HAVO, ongelofelijk hoe snel de tijd voorbij is gevlogen, voor ons was hij natuurlijk al lang geslaagd, maar nu is hij ook maatschappelijk geslaagd,en dat is toch weer wat anders.
Wij als ouders relativeren de geslaagden gekte enigszins, want wanneer ben je nou geslaagd in het leven? Met een zo hoog mogelijk diploma ? waardoor er veel kansen voor je open liggen, of ben je geslaagd als je tevreden en gelukkig bent met hetgeen je ten deel valt en je daar het beste van weet te maken?
Want dat geld voor heel veel mensen, waar je nooit iets over hoort.Arbeidsgehandicapten, die zijn voor ons kabinet minder geslaagd, die moeten voortaan "naar waarde" worden uitbetaald door werkgevers en voor het restant aankloppen bij gemeenten, tja.......nu is het zo dat ze betaald worden door de werkgever, en die krijgt er subsidie voor, dat geeft toch een ander gevoel.
Dat zijn wel zaken die door mijn hoofd gaan als ik al de succesvolle geslaagde jongeren zie bv op de school van mijn zoon, ik ben me er wel van bewust dat dat niet voor iedereen geld, dat het niet vanzelfsprekend is, of een verdienste, enfin, genoeg erover,want natuurlijk zijn we als ouders heel blij en dankbaar met dit geweldige resultaat en zijn daverende cijferlijst, ook dat nog.
Hij gaat straks Frans studeren, in de grote stad, Rotterdam, we gaan het beleven. Zijn examencijfer Frans was een 9.6, dus daar kan het niet aan liggen, maar voor het vak docent zijn natuurlijk ook andere vaardigheden nodig dan alleen een hoog cijfer. Eerst een feestje op de molen afgelopen zaterdag, die speciaal ter ere van hem "in de vreugd "was gezet door de molenaar, de wiek staat dan links voorbij de ingang.
Wij beleven ook veel vreugde aan hem, en aan dat "molengedoe", we liggen regelmatig in een deuk, als hij weer serieus vertelt dat de molen met blote benen heeft gedraaid en met geknipte nagels......ja hoor....ehhh.....pedicure langs geweest? woehaaaa...nee hoor, vakjargon...
Of deze dan....een molen die vast zit in zijn nest,huh......we lagen weer bijkans onder tafel...., dat een molenaar niet op tijd "uit zijn nest" komt, daar kunnen we ons wat bij voorstellen.....maar een molen vast in zijn nest, dan kom je toch echt niet meer bij? En dan zegt hij het nog serieus ook he, de molen in Brielle stond laatst vast in zijn nest......
Voorlopig heeft hij genoeg vrije tijd om zijn ouwe moeder te helpen met de wolletjes opwinden bijvoorbeeld, je moet toch de kost een beetje verdienen....het is gewoon een hartstikke leuk, gek, vrolijk en soms serieus joch, we zijn blij dat hij nog niet op kamers gaat, enne.....
Zolang er hier met enige regelmaat zulke vlezige pannetjes staan te pruttelen op het fornuis, geloof ik niet dat dat er snel van zal komen........of hij zou opeens een "Vlezige Vriendin " moeten tegenkomen, maar de eisen die daaraan gesteld worden zijn zo hoog dat het ook niet in de lijn der verwachting ligt :)
Ik heb het paar sokken af voor vriendin, die zal van de winter geen koude voeten hebben, dus er mag weer een nieuw paar opgezet worden.
Nou denkt iedereen dat ik zo goed sokken kan breien, nouou, dat is ook nog wel een dingetje, het venijn zit in het boord en de teen, daartussen valt het wel mee........voordat ik de steken eens goed op de vier pennetjes heb staan en het rondje gesloten heb, zitten mijn schouders wel ter hoogte van mijn oren.....en dan die teen......ook zo,n feestje (NOT)
Het is zo, wie mooie sokken wil breien moet pijn lijden, zoiets? en dat er weer een prachtig sokkenpatroontje op het net voorbij kwam, ik ben al drie keer opnieuw begonnen......
Afgelopen weekend hebben vriendin en ik ons letterlijk en figuurlijk laten onderdompelen in het weidse Brabantse land, in een Natuurspa (klik)En ik moet zeggen, het was een hele bijzondere aparte ervaring!
Wat een rust en een ruimte en een privacy, als je de energie uit je tenen moet halen, is dit een absolute aanrader, en ook zonder dat.We hebben ons laten bakken (samen met een broodje) in een broodoven, in een hooistoomoven gezeten, ingesmeerd met allerlei soorten klei,
In een Rozenbad gelegen met uitzicht over het Brabantse land, een Kruidenoven en ook nog ingesmeerd met geitenboter in een waterbad, het was een gewéldige ervaring die je jezelf gewoon af en toe moet gunnen.En dat in alle rust en privacy in een fenomenale landschapstuin waar je overal op ligstoelen kon relaxen in een badjas.Pure, echte, sobere luxe...Veel mooier zal het niet meer worden.....
Ik wens iedereen een bruisende en gezellige zonnige zomer, geniet van hetgeen je ten deel valt en pluk de bloemen waar je bij kunt.
Ik ga er even van tussen, zomerstop van vorig jaar is eigenlijk best bevallen.
Wie weet, kom ik nog leuke mensen tegen die in Zeeland hun vakantie gaan vieren.......in dat leuke winkeltje in Kerkwerve bijvoorbeeld ;)  ik heb nog stof nodig voor een rand aan de Antique sampler.Voor nu wil ik zeggen: Tot in de pruimentijd!( of wie weet....tot net daarvoor :) )

Hartelijke creatieve, zonnig groet, Jeannet