Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster, ik schrijf met enige zelfspot en humor over het " lieve leven" op een klein minilandgoedje aan Zee, de rust en de ruimte die daar (nog) heerst,over het ambachtelijke leven, lekker eten,breien, spinnen ( op een wieletje dan he....) huisje boompje beestje, fietstochtjes en mijn heerlijke gezinnetje met twee mannen, maar vooral over Quilten en handwerken. Voel je vrij om mee te lezen.Wil je me iets vragen of delen? Mailadres staat bij mijn profiel links.

maandag 29 september 2014

Een bloemetje en een give away!

Lieve lezers,ik wil na ruim zes jaar bloggen hier toch ook eens zeggen hoe leuk ik het vind dat er zoveel mensen meegenieten van het wel en wee van het leven van een plattelandsquiltster, in al die jaren is mijn lezerspubliek tot ruim duizend op een dag gegroeid. Dat had ik nooit gedacht toen ik hier mee begon, dat dit zo zou aanspreken, dat verdient een een bloemetje!!!
En omdat ik niet iedereen een bloemetje kan sturen, ook een stoffige Give Away.als je mee wilt loten met deze superstofjes, laat dan een reactie achter, volgers van het blog  ( of degene die het willen worden) doen automatisch TWEE keer mee.Vrijdag trek ik het lootje.
Van het weekend kreeg ik o.a. deze  aardige reactie privé op mijn vorige blogpost, kijk, en daar doe je het dan ook voor.
Hoi Jeannet, Heb net geprobeerd een berichtje achter te laten op je blog maar om een of andere reden lukt dit niet vandaar dat ik de kans grijp om je hier op FB te benaderen. Ik lees al geruime tijd 'met veel plezier' je blog, de verhalen met toegevoegde foto's kan er zo van genieten en soms ook nog wat van leren (ook niet geheel onbelangrijk....) Het laatste blogje van vandaag is er weer eentje met een gouden randje, wat een LEUK adresje, hier hou ik nou zo van wat een sfeertje of nog beter bij jou verwoording te blijven 'het perfecte inperfecte'!! Het is een hele trip vanuit het Limburgse land maar ik heb het er graag voor over om de sfeer een keertje live te gaan aanschouwen. Bedankt Jeannet dat je dit met mij hebt willen delen!! Hartelijke groetjes,
Een blog is wat dat betreft net het leven zelf, je laat best veel van jezelf en in mijn geval van mijn leven en mijn omgeving en gezinnetje zien, dat maakt kwetsbaar en schept ook soms verwachtingen en een beeld wat niet altijd waar te maken is. Hoewel ik zeker geen "Jodelahietie" leven schets, ik schrijf over de ups en de downs.
Ik weet ook dat er mensen meelezen wat ik "nu weer" geschreven heb, maar dan wel in de minder positieve zin, ook dat maak je mee,je vind het leuk of niet, (waarom lees je het dan toch denk ik wel)....de één houd van de Volkskrant en de ander van de Telegraaf en hoge bomen vangen veel wind.Dat is inherent als je je hoofd boven het maaiveld uitsteekt.
Ik hoop er nog lang mee door te kunnen gaan, de leuke reacties en opgedane contacten zijn het meer dan waard.Bij deze ook dank voor alle reacties weer van het afgelopen weekend op mijn blogjes, privé en telefonisch. Iedereen krijgt graag een stukje waardering en bevestiging op zijn tijd........;)
Er zijn weer drie nieuwe stoffen uitgekomen bij Petra Prins,van de Dutch Heritage serie,Pome Granate (klik) hele mooie kleuren, ik vind dit één van de mooiste series. Ze zitten al in mijn BOM verwerkt.Wat zou een mens toch zijn zonder hobby? ( en internet)
Het was nog zo heerlijk buiten het afgelopen weekend, zo leuk om dan overal van die herfsthoekjes te maken in de tuin, of een herfstboeket met de heerlijk geurende zilverkaars,Zo bijzonder, als er niet meer zoveel is in de herfsttuin staat zij met haar prachtig witte kaarsen te stralen, en die heerlijke zoete geur, fenomenaal......Als je iets bijzonders wilt achterin de border wat bloeit in de herfst is dit een absolute aanrader Cimiciguga (klik)
De afgelopen week waaide het s,nachts behoorlijk, en dat was prima voor de noten die in grote getale naar beneden kwamen vallen, eindelijk weer eens! vorig jaar was het zo magertjes, maar nu, geweldig, door de sla, notentaart, zo uit de schil wij zijn er gek op.
Wat ook af is zijn de polswarmers, ingebreid volgens de fair isle techniek, ze zijn prachtig geworden, kan niet anders zeggen, ajourrandje aan de bovenkant, maar de mannen in huis zijn "errug" blij dat ze klaar zijn.......dat zegt genoeg,Ik heb nu twee paar gebreid van die mooie Rowan fine tweed en het fair isle breien staat even op een héél erg laag pitje en daar blijft het voorlopig sudderen.
Een mens hoeft niet alles goed te kunnen, dat is ook een acceptatieproces, genieten van andermans werk.Mijn laatste blok is gemaakt en nu kan ik hem helemaal in elkaar gaan zetten, misschien van de week als ik tijd heb, ik ben er wel heel tevreden over.
R uit F is druk bezig met het doorquilten van mijn Gossip zag ik zomaar op FB voorbij komen, ik ben benieuwd, zoals jullie weten had ik wat gemengde gevoelens bij deze quilt, maar soms moet je het ook even wegleggen, even afstand nemen, nou, dat lukt wel nu hij zo ver weg is, en als ik dit zie vind ik het weer prachtig!Wat een mooi sfeerplaatje.
De herfst is officieel begonnen, heerlijk, heerlijk, heerlijk, kom maar op met die goudgele dagen, die herfststormen en de rondvliegende bladeren, maar vooral ook de verstilling van de terugtrekkende natuur, die prachtige zonsopkomsten in de mist.
Ik vind het altijd jammer dat ik niet in de bossen woon, daar beleef je het kleurenspektakel nog intenser,Maar het komende weekend zit ik op de Veluwe, Mennorode, het jaarlijkse spinweekend, daar zal het vast herfstiger en kleurrijker zijn dan aan de kust,een geweldig ontspannen vooruitzicht!Geniet allemaal nog even van de nazomerdagen.

zaterdag 27 september 2014

Kijken bij Marijke

Er is dit weekend weer open dag bij Marijke van Hoeve Kortstaert (klik) in Goedereede, en dat is zo,n heerlijk uitje, het ritje er heen is al erg Zennnnnn, zo mooi daar onder die duinenrand van Goedereede met uitzicht op de stompe toren, of de tijd heeft stil gestaan.Onderweg passeer je een geweldig mooie oude monumentale boerderij.
Blijkbaar hebben ze hier vroeger zicht op zee gehad, en wie weet, nog wel vanuit dat bovenste raampje, wat een prachtige stee is me dit.Je zal toch wonen in zoiets?
En als je de weg vervolgt kom je vanzelf bij Marijke, die dus ook helemaal niet verkeerd woont, daar onder aan die duinen in haar sfeervolle typisch Engelse optrekje.Prachtige stillevens sieren de tuin.Het was zo,n zonovergoten gouden herfstdag toen we er waren.
De Agacooker stond de keuken te verwarmen, en er was koffie en walnotentaart, natuurlijk zelfgebakken, want Marijke kookt ook nog eens heel goed, kookschool Bally Maloe (klik) gedaan in Ierland, dat alleen al, dat was vroeger al zo,n verre sluimerende stille wens van mijzelf.
Zo,n prachtige warme sfeer weet zij in en om haar huis te scheppen, zo,n sfeer die als een warme jas om je heen sluit, waar je terug wilt komen, steeds maar weer.( als je niet van wit en grijs en strak houd natuurlijk)
Overal hangt het gevoel van het perfecte imperfecte, zo heerlijk om in te mijmeren.En te bedenken hoe je e.e.a. in je eigen huis zou kunnen toepassen, of om erachter te komen dat niet alles perfect hoeft te zijn om toch de juiste warme sfeer te hebben, nou wist ik dat al wel, maar het is altijd prettig als je er in bevestigd wordt.
Tenslotte willen we allemaal ergens bij horen....toch? mens eigen.Hoewel......als je tegen wil en dank en ondanks allerlei nare dingen bij iemand wil horen, om wat voor reden dan ook, dan weet ik niet of dat zo goed voelt, het is ook waardevol voor je zelfrespect om grenzen en principes te hebben en daar voor te blijven staan.
Mooie oude plavuizen op de vloer, die warme oranje terra uitstraling spreekt me altijd weer aan.
Er ging een schattig oud paté potje mee naar huis, niet voor paté, maar dit is ook leuk, hazelnotenpotje, hoeveel potjes en vazen en schalen kan een mens hebben? gelukkig veel, dat heb ik bij Marijke wel gezien.
We waren weer helemaal opgeladen na dit heerlijke bezoek, en we kijken al uit naar de volgende keer, zal vast wel ergens met kerst zijn.Het is een plek waar het altijd mooi is.
En mocht je nu na het lezen van dit stukje ook zomaar spontaan zin hebben om er heen te gaan, zou ik zeggen, doen! Want iedereen is er welkom, prachtige plek, mooie bijzondere brocante, fijne sfeer, lekkere taart,en een goudgeel herfstzonnetje.wat wil een mens nog meer? Goed nazomerweekend allemaal!

vrijdag 26 september 2014

Spreuk

Eerlijkheid is een heel duur cadeau, verwacht dat niet van goedkope mensen.........

maandag 22 september 2014

De brief

Ik wil het vandaag eens hebben over brieven, en dan bedoel ik niet de belastingbrieven, of die van de zorgverzekering en van de postcodeloterij...., nee, de handgeschreven brief of kaartje.
Tegenwoordig lijkt de echte brief wel zeldzaam, de TNT brengt geen post meer rond op maandag, en dat is nou net de dag van de leuke post!Kaarten worden er nog wel geschreven, ook steeds meer via internet overigens, maar brieven, échte handgeschreven velletjes vol nieuws?
Ik weet niet hoe het jullie is, maar ik ben nog van die generatie van de brieven, het overlapt een beetje, ik ben nu ook van het internet, maar vroeger dus van de brieven. En brieven......die gooi je niet zomaar weg,ik heb er nog stapels van. heel veel stapels handgeschreven (liefdes) brieven en kaarten.Wat heb ik er zelf ook altijd veel geschreven.
Er is een trouwe vriendin die ik al meer dan 35 jaar ken, vanuit mijn studententijd, ik leerde haar kennen toen ze als verpleegster werkte in het Antroposofisch verpleegtehuis de Maretak in Driebergen waar ik stage liep voor de opleiding Maatsch. werk. Hónderden brieven hebben we elkaar in de afgelopen jaren geschreven.We zijn elkaar nooit uit het oog verloren, en altijd blijven schrijven en zien, daar ligt een hele geschiedenis in al die brieven.Als dat geen ware vriendschap is.
Zij is een heel dierbaar mens in mijn leven, als je ook ziet hoe ze van elke brief die ze nog immer stuurt steeds weer een waar kunstwerkje weet te maken.Toen ik al die brieven van de afgelopen jaren weer zag bedacht ik me dat ik er nog veel meer heb natuurlijk, allemaal bewaard, hierin.
In dit koffertje zit meer dan dertig jaar opgeslagen, helemaal vol met brieven en kaarten, en niet alleen van haar, er zijn meer mensen waar ik mee schreef( en er zijn nog een paar van die koffertjes....)
Ik zat opeens helemaal in het verleden.......kwam van alles tegen van jaren geleden,en het mooiste en ontroerendst wat ik tegenkwam is dit stapeltje brieven......Brieven van mijn moeder aan mij, uit 1983, ruim dertig jaar geleden, zij was toen 56 jaar en ik was 23.
Ik woonde en werkte in die tijd in Noorwegen en mijn moeder nam de moeite om mij in haar prachtige "ouderwetsche" handschrift elke week een hele uitgebreide brief te sturen over het wel en wee van haar leven toen. Het ging nergens over en het betekende alles voor me. Zo leuk om dat nu weer te lezen hoe haar leven er toen uitzag,van dag tot dag beschreven. Hoe ze zocht naar bijpassende schoenen bij haar net gekochte jas......en ze niet kon vinden waar ze van "baalde".Wat ben ik hier ongelofelijk blij mee.
En deze van een andere studievriendin, heeft ook altijd in haar prachtige regelmatige handschrift vele brieven geschreven, zij werkte bij de wereldwinkel, en daar heb je die mooie kaarten van Floris. Jaren en jaren hebben we elkaar geschreven, talloze brieven en kaarten heeft de postbode inmiddels gebracht,en juist ja, vaak op maandag......
Een brief of een mooie kaart bewaar je, en een email klik je weg, je slaat het misschien nog even op, en meer niet, maar een brief....een echte handgeschreven brief of kaart, iemand die de moeite heeft genomen om speciaal voor jou te gaan zitten en zo,n mooie brief te sturen,dat is pas echt ZEN, die bewaar je en die koester je, om het later nog eens over te lezen.
Hier heb ik ook nog een briefkaart van mijn grootvader uit 1924, nu 90 jaar geleden.Toen was er nog geen telefoon en al het nieuws ging per brief en het leven ging ook door als je alles niet meteen, direct wist en deelde met elkaar. Waarde broeder en zuster,met deze kan ik u melde dat ons gezin vermeerdert is van een dogter. En dat naar omstandighede alles goed gaat met Vrouw en kind. Verders de groette van ons alle. Was getekend, Jan Hazelbag Johanszoon. naar aanleiding van de geboorte van mijn tante Barijntje 24 september 1924. ( ze is overigens dit jaar in maart overleden)
.
Johan wolfgang Goethe zei het vroeger al, brieven zijn de meest waardevolle herinneringen die een mens kan na  laten.Benieuwd hoe jullie dat zien.Worden er nog echte brieven geschreven? Of beheerst de mail, whatsap, SMS,Twitter,ipad,en wat al dies meer zei het leven van nu?

donderdag 18 september 2014

Spreuk


Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.

maandag 15 september 2014

Oogsttijd

Het was zo,n heerlijk weekend, niet te warm, niet te koud, net mooi weer om de appels en de peren te plukken vonden de twee mannen hier.Dat is bijna vijf weken eerder dan vorig jaar, voordeel van een blogboek, kan je het terug lezen, toen hebben ze ze half oktober pas geplukt.
En dat het er dit jaar veel zijn! was vorig jaar de oogst voor een groot gedeelte slecht door de hagel van dat voorjaar,daar hebben we dit jaar geen last van, zowel de appels als de peren zijn geweldig mooi en groot.
Een belofte voor de winter, weten jullie het nog......zondags draadjesvlees en zoete appeltjes, ik denk wel dat er mensen zijn die het "errug saai "vinden, maar wij gedijen er zomaar goed bij, de rust en de regelmaat van het  plattelandsleven.........
Het is sowieso een wonder dat de perenbomen, die letterlijk en figuurlijk zuchten onder de ouderdom, nog zo,n rijke oogst geven op hun oude dag, ze zijn toch al een kleine honderd jaar oud, wat ze goed aan te zien is, soms denke we, we rooien ze en maken daar een grote vijver, maar als ik dan in het voorjaar de bloesem zie en in het najaar weer die peren....laat maar staan.
De peren moeten nog geschild worden en die ga ik in de vriezer doen, tja, dat deed mijn moeder altijd, die had het engelengeduld om zo,n kratje peren te schillen, daar ontbreekt het hier in huis bij ons drieën wel enigszins aan, met als resultaat dat de peren van vorig jaar weggerot zijn......gaat niet gebeuren dit jaar heb ik mezelf plechtig beloofd.
Ik ben bezig met het in en aan elkaar zetten van de blokken dit vind ik altijd zo,n mooie foto, zo,n lange reep quiltblokken aan de boom.Ik ben heel blij met de stof van Corrie van de Quiltsteek (klik) die past er prima bij.
De laatste blokken worden gemaakt, ik moet er nog precies één, geknipt en al ligt tie klaar om genaaid te worden, en laat ik daar nou niet toe komen......Tsssss...even doorzetten.
Daar, rechts in de hoek moet dit onderste blok nog komen.
Het is genieten van de laatste bloemen in de potten, ze hebben eigenlijk gewoon elke dag nog water nodig, dat vergeet ik nu zo aan het eind van het seizoen nog wel eens en dat hebben ze niet verdiend, zo mooi als ze heel de zomer gebloeid hebben.
Geen herfst zonder dahlia,s.......prachtig vind ik ze, ik heb ze zelf jaren gehad,maar hoe gaat dat....die bollen moeten voor de vorst de grond uit, en goed bewaard worden liefst in een kistje met turf voor het volgend jaar, tja, en daar gaat het mis, dan kan je wel elk jaar nieuwe kopen, maar dan worden ze nooit zo echt mooi groot.
Hannah zit ook weer op haar herfstplekje in de serre, soms moet je de hoekjes in huis weer eens veranderen al naar gelang de seizoenen , ik had gehoopt dat ze voor mij zou doorquilten, maar eerlijk gezegd komt ze niet verder dan dit quiltje in haar schoot...
Er zo wordt er gesponnen, gebreid, gezucht, gemediteerd,gezwoegd, geoogst,maar vooral genoten van deze héérlijke nazomerdagen, volgens mij zijn heel veel quiltsters herfstmensen naar wat ik lees en hoor om me heen.
Wat dat betreft schijnen we deze week ook nog volop te kunnen genieten van de warmte van de goudgele zon, je merkt s,morgens en s,avonds al wel dat het wat frisser wordt, laaghangende mysterieuze mist over de velden,
S,avonds lekker de houtkachel aan, of een trui of een vestje, ook weer prima! Dit is al weer een veelbelovend begin van een heerlijk zonnige dag.Fijne week allemaal weer.