Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan Zee, de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, lekker eten, breien, spinnen ( op een wieletje) huisje, boompje, beestjes, fietstochtjes en mijn heerlijke gezinnetje met twee mannen, maar vooral over Quilten en Handwerken en het perfecte van het imperfecte, het "Wabi Sabi"gevoel. Mijn mailadres staat bij mijn profiel links, en als je helemaal naar beneden scrolt zie je een oeuvre van mijn gemaakte Quilts.

maandag 8 februari 2016

En toen was het al weer februari!

Lieve mensen, mag ik een ieder bedanken voor de aardige reacties op mijn laatste blogje over het piepkleine kamertje? Hier en ook op FB.De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik wel diep heb gedacht, kan dit stukje wel? Ik heb het al eens eerder aangekaart,je stelt je kwetsbaar op en je weet als redelijk veel gelezen blogger, dat er ook mensen zijn die je een minder goed hart toedragen, maar wel gráág je blog lezen, en daar dan een oordeel over hebben.Hoge bomen vangen veel wind.
Dat is altijd een dilemma bij bloggen,ik ben niet de enige die daar soms mee worstelt,ik heb het er wel eens met collegabloggers over,en het is helemaal als je zoals ik dat doe, een totaalplaatje wil laten zien, "for better and for worse", een totaalplaatje van het leven. Dat maakt je kwetsbaar. En hoe meer mensen je blog lezen, hoe kwetsbaarder je word, dat is ook een waarheid als een koe.Maar goed,het is ook een feit dat er heel veel mensen plezier beleven aan het lezen van mijn hersenspinsels, ik ga maar uit van de meerderheid.
Ik laat mijn stukjes altijd wel controleren door zoonlief die een treffend scherpe blik heeft op wat kan en eigenlijk beter niet. Dit was duidelijk een herkenbaar stukje voor iedereen, we hebben allemaal onze verliezen, en onze herinneringen en we gaan daar op onze eigen wijze mee om, enfin, dank dus nogmaals voor de aardige reacties.
Weten jullie het nog? December....jachtseizoen....kerst.......maar gelukkig niet in onze tuin! Janus huppelt nog vrolijk rond en eet zich dik en rond. En Ohhhh, wat is tie M*O*O*I......De kans dat hij de zomer doorkomt is redelijk aanwezig, want het jachtseizoen op fazanten loopt af op 31 januari. De boffert. ( en wij ook natuurlijk)
Ik ben voor de derde keer begonnen met de Sonnensegel, drie keer is scheepsrecht en een vierde keer komt er niet,tis een hele bekende shawl die al jaren rondwaart op het WWW en gratis te downloaden is op Ravelry, (klik) de eerste was niet mooi, de tweede was nog minder mooi en de derde....ja, dat lijkt het te gaan worden, nog wel een heel stuk te gaan.Je begint met 7 steken en eindigt er met ruim 200.
Dat geld ook voor de Wieke shawl, de sampler, ik brei, en brei, en brei, er voorlopig nog geen eind aan, pas bij twee meter, en ik heb nu 150 cm, dus nog even doorgaan. De wol trekt zo prachtig mooi glad als ze gewassen is, en ik zou haast de helft al wassen voor dat effect.
En toen was zij er......eindelijk, ZIJ naast HIJ....want hij was er al lang, al járen en zat zij al die tijd  nog verstopt in het zakje, want het was best een klusszzzje, die armpjes.....dat was ik inmiddels vergeten.Maar goed, ik zou mijn verwachtingspatroon eens wat kunnen bijstellen, want ik denk dan dat ik dit "even"in een middagje doe......Dat is niet helemaal reëel gedacht.erger, dat geeft Stresszzzz.
Het lijkt wel alsof muizen erg popi jopie zijn in quiltland, ik zie ze met enige regelmaat over diverse schermen rennen, het is nu niet zo dat ZIJ gaat vertellen over mijn breierij, en HIJ over het quilten, nee hoor, dat blijf ik lekker "selluf"doen.
Maar leuk is ze wel, tis een kranige tante en breien kan ze ook! zelfs fair isle
Dit stond het weekend in de krant, nou ja......als je er nooit aan begint kun je er ook niet klaar mee zijn, toch? Ik heb het een paar keer geprobeerd, met de nieuwe "foon" maar mijn ding is het niet geworden, mensen sturen honderden apjes per dag heen en weer, zitten in allerlei groepen,lijken niets te kunnen missen van het leven en zijn nog niet gelukkig......mijn vingers zijn bedrevener in het vasthouden van een naald dan het intikken van die nare kleine toetsjes........
Ik werk nog wekelijks aan mijn moda mandjesquilt, al over de 200 mensen doen mee, die hebben in elk geval de intentie om hem te gaan maken.Ik hoop hem in 2016 af te hebben, dit blok is er het bewijs van.
De Spingroep is weer bij ons bijeen geweest, er is een nieuw lid, ze leest soms mijn blog, ik zal niet zeggen wie het is :) ze heeft de mooiste handgeverfde, handgesponnen trui aan en schitterend gebreid,kan zo uit een sjieke speciaalzaak komen, want ze kan breien........pfoei.......wij weten niet wat we zien. En dan ook nog zo bescheiden zijn, kom er maar eens om......
Beest is altijd helemaal in zijn sas, als hij kan liggen in andermans tas, en vrouwen, die hebben altijd een tas bij zich, en als hij geluk heeft, zit daar ook nog eten in! Het liefst haalt hij er een boterhammetje uit in een zakje, maar bij gebrek aan dat, ligt hij er ook lekker op.Zoooo Zennnn........
Ik sluit af met een gedicht wat in het AD stond ter ere van de gedichtenweek, soms heb je (ik) dat even nodig om het in alle rust tot me door te laten dringen.Echt een februari gedicht.Fijne week allemaal weer!

maandag 1 februari 2016

Het piepkleine kamertje

Het piepkleine kamertje....nou denken jullie misschien dat ik het over mijn toilet ga hebben, dat is ook een piepklein kamertje, maar nee, wij hebben hier in huis nog een piepklein kamertje, boven, helemaal achter op de zolder, op het noordelijkste puntje van het huis,een zolderkamertje, en tis echt piepklein, je kan er net staan in het midden.Als het aan manlief had gelegen was dat kamertje al lang gebombardeerd tot rommelhok, waar je alles deponeert wat je even kwijt moet, nee hoor, ik moet er er niet aan denken, ongeorganiseerde rommel ergens waar je het nooit meer terug vind.
Dus ik heb het piepkleine kamertje gebombardeerd tot een sfeervol ingericht kamertje.Er staat een logeerbed in waar natuurlijk een quilt op ligt,en er staan  spulletjes van mijn moeder, uitgestald op een ouderwets rond eiken tafeltje, ook van haar geweest, alles wat bij haar hoorde, staat er op, haar laatste puzzelboekje , bril, garenklosje, adresboekje, haar parfum, doosjes van droste en Agio ( wie kent ze niet) vol met oude foto,s
Zelfs haar pantoffels staan er nog,ze hoeft er alleen maar te gaan zitten, maar ja, dat is nu net wat nooit meer zal gebeuren, je kan niet alles hebben.
Want er is wel een stoeltje om te zitten, een oud stoeltje, van ruim tachtig jaar, het stoeltje van mijn grootvader, opnieuw bekleed, we zitten er dus ook regelmatig in dat kamertje.Het is een coconnetje, een veilig warm plekje om te zitten, om na te denken, om te mijmeren over wat was en is en misschien zal komen, Er hangt een goeie sfeer.
Er hangen borduurwerken van mijn moeder, ze borduurde veel van Eva Rosenstand, haar mandoline hangt er en haar spinnewiel van vroeger.
In een ander hoekje heb ik mijn familiegeschiedenis in beeld gebracht, Mijn ouders toen ze heel jong waren met hun ouders,vader met zijn witte klompjes, moeder met haar oudste broer en een vracht blonde krulletjes, hun trouwfoto,
mijn overgrootouders van beide kanten, opa,s en oma,s,jeugdfoto van mij en mijn broer, eigen trouwfoto en onze eigen kleine puber.En zo is de circel tot nu toe rond.misschien blijft dat ook wel zo, want bakpuber heeft niet zoveel vrouwvlees........
Er staat en ligt natuurlijk ook wel wat rommel, maar dat is georganiseerde rommel, dat berg ik netjes op in bakken en manden en in kastjes.
Of ik maak er een leuk hoekje van wat ik af en toe wissel.
En zo is het een kamertje geworden waar we filosoferen, en ook communiceren, want onder het piepkleine kamertje ligt het kantoortje, het hart van het huis, slechts gescheiden door een enkele houten vloer met kieren, je kan zo een gesprek voeren met de benedenbuur.( vroeger speelde de kinderen er en als er dan een glas limonade omviel dan kwam het beneden in je nek terecht.....)
Het is ook een kamertje waar het uitzicht op de camping is, en waar we helemaal achterin, elke dag een sprong ( zo heet dat) reeën zien, zeven bij elkaar, het blijft heerlijk om daar te zitten, naar buiten te kijken, die beesten te observeren.Straks als het campingseizoen weer begint is dat natuurlijk over.
Ze voelen zich zo senang en onbespied daar achter, ze hebben geen idee dat ik ze "begluur".
Het is een kamertje geworden waar veel herinneringen zijn opgeslagen, de ( foeilelijke, vind ik dan....maar o zo dierbare, vind zoonlief) schaal van Oma Loes die vorig jaar is overleden, vol met foto,s en kaarten die wij haar altijd stuurden en nu weer terug kregen.
Kinderknutsels van vroeger, je kan het in een doos doen en opbergen, maar zo vind ik het ook wel erg leuk, zo zie je het nog eens.Okay, tis ook wel een bewerkelijk kamertje, want wat er staat moet afgestoft worden, dat is zo, maar geloof me, ik doe het met liefde.Fijne week allemaal weer.

maandag 25 januari 2016

Januari

Januari, echt zo,n maand waarin het kan vriezen en dooien, letterlijk en figuurlijk, dat is dus ook gebeurd.Maar het was allemaal van zo,n korte duur dat je er niet echt van kon genieten. Je moest snel en vroeg zijn anders was het weer weg, hier aan zee dan. Er was regen, beetje sneeuw, ijzel, harde wind (extra ramen zemen, want ik hou zo van frisse gezeemde heldere ramen.....)
Ik denk dat als je buiten woont dat je dan meer met het weer en het hele natuurgebeuren buiten bezig bent dan als je midden stad woont, dat is toch een totaal andere beleving.De gedachte dat ik zomaar op zaterdagochtend even naar de bakker kan lopen voor een warm vers broodje kan mij soms ook wel erg bekoren, zeker in de winter, dat lijkt me pure luxe!
Hier moeten we toch wel twee en halve km fietsen voor we bij die warme bakker zijn.De eerste schaatstocht op natuurijs is gereden, zal het ook de laatste al weer zijn? de dag er na was het weer over, dat bedoel ik nou, het kan vriezen en het kan dooien.Mooie oude schaatsen had ik van de zomer op een kringloop gevonden, voor 2.50 euro, superleuk toch? Wie zou daar op geschaatst hebben? Ik dacht dat het Friese doorlopers waren, maar oplettende lezers zeggen dat het houten noren zijn en rondrijers, ik weet het niet.
Vorige week was het behalve blue monday, wat aan me voorbij is gegaan omdat de hemel elke dag wel een streepje blauw in zich heeft, maar het was ook nationale tulpendag, ja hoor, ik vind het,zo,n rare gewoonte al die speciale dagen, die tulpen koop ik toch wel,
Net als andere bolletjes, geen idee of er een blauwe druifjesdag bestaat, leuk zijn ze altijd wel, ik heb ze, jawel...... naar mijn moeder gebracht.
En soms, is het ook een beetje lenteachtig, zomaar opeens, een enkele dag, zo,n dag die je meteen moet benutten om naar buiten te gaan.Ze zeggen dat korstmossen alleen groeien als de lucht er schoon is, nou, dan hebben we niet te klagen hier achter in de tuin onder de rook van Europoort.
Wat doe je nou in zo,n toch wel saaie januariweek? tja, van alles en niets en nog wat, ik zit naast en voor de kachel, dat vooral, en ik werk aan de blokken van de Piece of Plenty, dit vind ik echt een vreselijk leuk blok, ik heb er die twee dikkerds opgenaaid,die anders nooit zo gebroederlijk bij elkaar zitten helaas.
Of dit blok, wat ik er zelf tussen heb gemaakt, als je eenmaal aan de quilt begonnen bent wil je steeds weer een ander blok, maar dat is herkenbaar voor quiltsters en handwerkers en andere creatievelingen denk ik, we lijden allemaal min of meer aan "mateloosheid" tav creativiteit.
Het was tentamenweek voor zoonlief, die was veel vrij, dat is altijd gezellig thuis, dan eten we samen tussen de middag en natuurlijk geen bruine boterham met kaas maar een volkorenpannenkoek met appel.
Mijn haarband is afgebreid, eigenlijk achteruit gebreid, ik had hem in het blauw opgezet met die mooie felted tweed van Rowan maar dat was veel te dun geworden voor mijn dikke oren, dus uitgehaald en nu opnieuw maar dan in een dik wollen garen op naalden 5, leuk om te doen, klein snel werkje.
En verder gebeurd er ogenschijnlijk niet zo veel in een week, hoewel dat betrekkelijk en persoonlijk is, dit mooie versje van Lars gaf ook mijn gemoed weer,
Iemand die ik heb leren kennen op het spinweekend in Mennorode , een opgewekte, positieve creatieve en inspirerende vrouw is overleden, veels te jong natuurlijk, maar wie bepaald dat ? De waarom vraag dringt zich op terwijl  je weet dat je hem niet mag stellen, en het antwoord nooit zal krijgen.De machteloosheid van keuzes die niet de jouwe zijn.
Het zal vast weer lente worden, en licht, je ziet het al een heel klein beetje aan de avonden die een langer licht weergeven.Heerlijk, en ik verheug me op de eerste morgen dat ik de zanglijster weer hoor in de appelboom.Ik zie hem wel van achter het raam, maar zingen doet tie nog niet.Fijne week allemaal ! Voor vandaag beloven ze weer een lentdag met veertien ( ja echt....) graden!

woensdag 20 januari 2016

Woensdag Moda Mandjesdag.

Ik heb vandaag niet veel te vertellen, wel te showen, een aantal resultaten van de Moda Mandjesquilt die we met elkaar maken van een gratis BOM van Moda en waar een FB groep voor is, waar het FB al niet leuk voor is!Geniet er van!
              Deze is van Martine
            Mandje van Marry
Deze is van Elly.
    Mandje van Heleni.
Deze is van Jane uit Engeland.
           Mandje van Cuny.
Mandje van Anneke.
Deze is van Carin.
Mandje van Marly
Mandje van Marguerite
En last burt not least, mijn eigenste mandje!Zien jullie wat een variatie aan kleuren er in zitten? Dat maakt deze quilt zo leuk, allemaal hetzelfde patroon en toch totaal anders.Ik heb me beperkt met de foto,s want ik wil niet weer met mijn blogboek aan het eind van het jaar in de problemen komen, en de mandjes zijn willekeurig gekozen, er zijn natuurlijk nog veeeeeel meer prachtige gemaakt.